Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Η Αγιογραφία μου....

 
Διά χειρός Παύλου Π.Νούνη

 

....Μεγάλη Παρασκευή.....




 Αποκάλυψη για τον `Ιησού από τη Ναζαρέτ`: Κινδύνευσε να τραυματιστεί σοβαρά στη σκηνή της Σταύρωσης ο Πάουελ
Άγιος  Χριστόφορος-
Κωνσταντινοπολίτικα-Θεσσαλονίκη

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Εικόνες από το… παρελθόν!!!!




Για να θυμηθούν οι παλαιότεροι
και να γνωρίσουν οι νεότεροι
Από τον αγαπητό φίλο Μπάμπη..







Σχόλιο του blog: Ευχαριστώ φίλε Μπάμπη
 




















Επιμέλεια : Παύλος Π. Νούνης

Μεγάλη Τετάρτη: «Του Δείπνου Σου του Μυστικού»

Το απόγευμα γίνεται η Τελετή του Νιπτήρος
Μεγάλη Τετάρτη: «Του Δείπνου Σου του Μυστικού»

Στις εκκλησίες το πρωί της Μ. Τετάρτης τελείται o εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Το απόγευμα γίνεται η Ακολουθία του Ευχελαίου και η τελετή του Νιπτήρος που είναι και ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης που αναφέρεται σε τέσσερα γεγονότα. Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Ιησού Χριστό, τον Μυστικό Δείπνο, την Προσευχή του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών και την προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή των Παθών του Χριστού.
«Τη Αγία και Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ της αλειψάσης τον Κύριο μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι Θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν... "Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.»
Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι του λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο. Η τιμή του ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια, πολύτιμο άρωμα και γι' αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ' όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, για να μην αποτραπεί απ' το καλό της σκοπό.
Ανέφερε μάλιστα και τον ενταφιασμό Του, προσπαθώντας να αποτρέψει τον Ιούδα από τη προδοσία, αλλά μάταια. Τότε απέδωσε στη γυναίκα την μεγάλη τιμή να διακηρύσσεται το ενάρετο έργο της σε ολόκληρο την οικουμένη.
Το Τροπάριο της Κασσιανής
Από τα απόστιχα ιδιόμελα του όρθρου της Μ. Τετάρτης:
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ• κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει. Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις• ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.
Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου:
Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας. Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας. Λύγισε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης. Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου. Αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ' άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε. Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ' αμέτρητο έλεος.
http://www.star.gr/Pages/Ellada.aspx?art=272014&artTitle=megali_tetarti_tou_deipnou_sou_tou_mystikou 

Ποιος είναι ο απαχθείς μητροπολίτης Χαλεπίου

Ποιος είναι ο απαχθείς μητροπολίτης Χαλεπίου

Ο απαχθείς μητροπολίτης Χαλεπίου, Παύλος έχει πάρει πτυχίο από το Πολυτεχνείο του Πανεπιστημίου Τισρίν, που βρίσκεται στη Λαοδικεία.
Σπούδασε στη συνέχεια Θεολογία στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ και κατόπιν εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο αντικείμενο της Λειτουργικής.
AdTech Ad
Ήταν αρχιμανδρίτης και κοσμήτορας επί σειρά ετών στη Θεολογική Σχολή του Μπαλαμάντ, τη μοναδική Θεολογική Σχολή στο Πατριαρχείο Αντιοχείας.
Το 2000 έγινε μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας.
Συνεργάστηκε με το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος, το οποίο παρείχε υποτροφίες για φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Μπαλαμάντ και υποστήριξε προγράμματα με τα οποία καθηγητές Θεολογικής από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη δίδασκαν στη Θεολογική Σχολή του Μπαλαμάντ, δεδομένου ότι πέραν της αραβικής γλώσσας, στα μαθήματα χρησιμοποιούνταν και η ελληνική.
Οι δεσμοί, μάλιστα, των Θεολογικών Σχολών της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας και του Μπαλαμάντ ήταν τόσο ισχυροί που πολλοί φοιτητές από το Μπαλαμάντ συνέχιζαν τις σπουδές σε μεταπτυχιακό επίπεδο στην Ελλάδα.
Ο μητροπολίτης Παύλος οργάνωσε τη Μητρόπολη Χαλεπίου, η μισή από την οποία βρίσκεται εντός των ορίων της Συρίας και η άλλη μισή εντός των ορίων της Τουρκίας.
Σε ό,τι αφορά το ανθρωπιστικό του έργο έχει ιδρύσει οικοτροφεία για τους φοιτητές που σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο του Χαλεπίου, έχει οργανώσει ενορίες και μοναστικά κέντρα, ανέλαβε πρωτοβουλίες για την έκδοση ελληνικών βιβλίων μεταφρασμένων στα αραβικά.
Θεωρείται από τους πιο δραστήριους μητροπολίτες του Πατριαρχείου Αντιοχείας, ενώ είναι ιδιαίτερα αγαπητός και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Θρίλερ με την απαγωγή του Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου

Θρίλερ με την απαγωγή του Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου
Θύματα απαγωγέων έπεσαν στη Συρία ο Μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας Παύλος και ο Συρορθόδοξος Μητροπολίτης Χαλεπίου κ. Γρηγόριος Yohanna Ibrahim, σε ενέδρα σύρων ανταρτών.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδικογλου επισήμανε πως ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ενημερώθηκε για την απαγωγή του Ελληνορθόδοξου Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου και του Συρορθόδοξου Μητροπολίτη Χαλεπίου κ. Γρηγόριου Yohanna Ibrahim.
AdTech Ad
Πρόσθεσε ότι ο πρωθυπουργός επικοινώνησε άμεσα με τον υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο, που βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ, προκειμένου να γίνουν ενέργειες και να αναληφθούν πρωτοβουλίες για τον εντοπισμό και την απελευθέρωση των δύο Μητροπολιτών.
Επίσης, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών είχαν τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Πατριάρχη Αντιόχειας Ιωάννη, από τον οποίο ενημερώθηκαν για όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και τον διαβεβαίωσαν για την αμέριστη συμπαράσταση της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς και για τις ενέργειες που ήταν ήδη σε εξέλιξη.
Ο Σίμος Κεδίκογλου σημείωσε ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ενεργοποίησε τον Μηχανισμό Διαχείρισης Κρίσεων του υπουργείου Εξωτερικών και ενημέρωσε την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, καθώς και ομολόγους χωρών που μπορούν να συμβάλουν στην απελευθέρωση των απαχθέντων ενώ είχε και τηλεφωνική επικοινωνία με το νέο επικεφαλής της Συριακής Αντιπολίτευσης George Sabra, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι θα ενεργήσει άμεσα για τον εντοπισμό και την απελευθέρωση των απαχθέντων.
Επιπλέον κατά τη σημερινή συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στην οποία θα συζητηθεί η κατάσταση στη Συρία, ο υπουργός Εξωτερικών θα ενημερώσει του ομολόγους του.
"Ο Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος είναι σε συνεχή επαφή με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ενημερώνεται συνεχώς για την εξέλιξη της κατάστασης", επισήμανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Συρία: Απήχθησαν ο Mητροπολίτης Χαλεπίου και ο επίσκοπος Ιακωβίνων

Συρία: Απήχθησαν ο Mητροπολίτης Χαλεπίου και ο επίσκοπος Ιακωβίνων
Συγκεχυμένες πληροφορίες από τη Συρία φέρουν το Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλο, αδελφό του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη να έχει πέσει θύμα απαγωγής. Κατά τις πρώτες, αλλά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ο ιεράρχης του Πατριαρχείου Αντιοχείας βρίσκεται στα χέρια ανταρτών.

AdTech Ad
Σύμφωνα με πληροφορίες από τις ίδιες πηγές ο Μητροπολίτης βρισκόταν στην Τουρκία και όταν εισήλθε στο έδαφος της Συρίας κατευθυνόμενος στη Μητρόπολη του το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ο ίδιος και η συνοδεία του δέχθηκε επίθεση.
Από την ένοπλη επίθεση σε βάρος του αυτοκινήτου του Μητροπολίτη Χαλεπίου φέρεται να τραυματίστηκε σοβαρά ο οδηγός του χωρίς να υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή του ενώ απήχθη ο Μητροπολίτης με συνεργάτες του.
Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από την Αθήνα και ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος από τις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, επικοινώνησαν με τον Πατριάρχη Αντιόχειας κ. Ιωάννη.
Ο Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος είναι αδελφός του νυν Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη, είναι ελληνομαθής, πτυχιούχος και διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, ενώ κατά το παρελθόν διετέλεσε και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ του Λιβάνου.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Χριστιανοί στη Συρία - Αντέχουν και υπομένουν


Χριστιανικός ναός στην έρημο έξω από το χωριό Μααλούλα.
Χριστιανικός ναός στην έρημο έξω από το χωριό Μααλούλα.
Υπολογίζεται ότι στα 17 εκατομμύρια των κατοίκων της Συρίας οι 1.200.000 περίπου είναι χριστιανοί, από τους οποίους οι 800.000 ελληνορθόδοξοι. Ανάμεσα στους τελευταίους είναι 1.300 Έλληνες, 900 στο Χαλέπι και 400 στη Δαμασκό, τους οποίους οι τοπικές κοινωνίες αποδέχονται και εκτιμούν ιδιαίτερα. Ζωντανό θρησκειολογικό μουσείο
Στη Συρία διαβιούν και συνυπάρχουν πολλές μεγάλες και μικρές εθνότητες και θρησκευτικές κοινότητες, που διατηρούν επί χιλιάδες χρόνια τις μνήμες και παραδόσεις τους. Οι κυριότερες απ' αυτές είναι οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, Αλαουίτες του Σιιτικού Ισλάμ, Χριστιανοί, Ισμαηλίτες, Ασσύριοι, και Αρμένιοι.
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα, στο οποίο μιλούν την αραμαϊκή γλώσσα, που μιλούσε ο Χριστός και οι μαθητές του.
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα, στο οποίο μιλούν την αραμαϊκή γλώσσα, που μιλούσε ο Χριστός και οι μαθητές του.

Η Συρία είναι ανεξίθρησκη χώρα στα τμήματα του εδάφους της που ελέγχονται από το κυβερνόν καθεστώς. Το θρήσκευμα και η καταγωγή όλων των κατοίκων είναι σεβαστά και θεωρούνται όλοι Σύριοι, με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Το συριακό κράτος ζητεί από όλους τυφλή υπακοή και νομιμοφροσύνη, ταυτόχρονα όμως επιτρέπει τον ανεμπόδιστο θρησκευτικό, γλωσσικό και πολιτισμικό αυτοπροσδιορισμό τους, μέχρι του σημείου που αυτός ο αυτοπροσδιορισμός δεν προκαλεί κραδασμούς στην ενότητα του κράτους.
Πρόκειται για μια πολυεθνική και πολυθρησκευτική κοινωνία, που παρά τα τρομερά δεινά της, επιμένει να υπάρχει, κόντρα στον φανατικό παραλογισμό, που θέλει τις μικτές κοινότητες να χάνουν την πολυχρωμία τους στον βωμό της θρησκευτικής καθαρότητας.
Ο πυρήνας των χριστιανών
Ο κύριος πυρήνας των χριστιανών της Συρίας βρίσκεται στη συμπρωτεύουσα της χώρας, το Χαλέπι των 3.000.000 κατοίκων, ανάμεσα στους οποίους οι 300.000 τουλάχιστον είναι χριστιανοί. Εκεί τα μαγαζιά των χριστιανών κλείνουν τις Κυριακές και των μουσουλμάνων
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα βρίσκεται μέσα σε ένα φαράγγι της ερήμου.
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα βρίσκεται μέσα σε ένα φαράγγι της ερήμου.
τις Παρασκευές.
Οι χριστιανοί διαφορετικών δογμάτων στο Χαλέπι ανταλλάσσουν επισκέψεις ο ένας στην εκκλησία του άλλου, για κοινωνικούς κυρίως λόγους, χωρίς να τους απασχολούν οι θεολογικές διαφορές μεταξύ των εκκλησιών τους. Ένας ελληνορθόδοξος μπορεί με την ευκαιρία ενός γάμου ή μιας βάπτισης, να παρακολουθήσει το μυστήριο στην αρμενική ή ασσυριακή εκκλησία, προσαρμοζόμενος εύκολα στο διαφορετικό τελετουργικό και χωρίς επιφυλάξεις ότι συναναστρέφεται με μονοφυσίτες ή αιρετικούς. Παρόμοιες συναναστροφές και προσεγγίσεις συμβαίνουν συχνά στη Συρία και μεταξύ ορθόδοξων και καθολικών, οι οποίοι αριθμούν περίπου τις 100.000, καθώς και προτεσταντών, που είναι πολύ λίγοι.
ίλεται κυρίως στην κοινή μειονοτική τους μοίρα, αλλά δεν παύει να αποτελεί και δείγμα ζωντανής πίστης, που δεν στηρίζεται μόνο στην εθνική κληρονομιά, αλλά και στην αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων.
Φημισμένο ορθόδοξο προσκύνημα
Ένας σημαντικός ελληνορθόδοξος πυρήνας είναι το χωριό Σεντνάγια, 35 χιλιόμετρα βόρεια της Δαμασκού. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το άγαλμα του Αγίου Γεωργίου, ενώ αρκετά σπίτια έχουν στις προσόψεις τους σταυρούς, που υποδηλώνουν το θρησκευτικό
πιστεύω των ενοίκων τους. Είναι αμφίβολο πόσοι απ’ αυτούς έχουν δει ελληνικές εκκλησίες ή ακόμα και αν γνωρίζουν προς τα πού πέφτει η Ελλάδα, αλλά ο τρόπος άσκησης της πίστης τους μοιάζει πολύ με τον ελληνικό.
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα 56 χλμ από τη Δαμασκό.
Το χριστιανικό χωριό Μααλούλα 56 χλμ από τη Δαμασκό.

Η Συρία ήταν γεμάτη ορθόδοξα μοναστήρια κατά τον 5ο και 6ο μ. Χ. αιώνα και εκεί ήκμασε ο μοναχικός βίος όσο σε καμία άλλη χώρα. Ένα τεράστιο μοναστήρι από εκείνη την εποχή, που δεσπόζει στη Σεντνάγια, είναι εκείνο της Παναγίας, που χτίστηκε το 547, κατά την παράδοση μετά από όραμα που είδε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Είναι γνωστό σε ολόκληρο τον ανατολικό χριστιανικό κόσμο, κυρίως γιατί σ’ αυτό φυλάσσεται μια εικόνα της Παναγίας, που πιστεύεται ότι αγιογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς.
Το μοναστήρι έχει 60 μοναχές και ένα ορφανοτροφείο που φιλοξενεί μέχρι και 200 ορφανά. Μέσα σ’ ένα μικρό παρεκκλήσι, που κάποιος πρέπει σχεδόν να σκύψει για να χωρέσει, κάτω από το φως λίγων μόνο κεριών, οι μοναχές φυλάσσουν επί αιώνες σε 24ωρη βάση την ιερή εικόνα σαν στρατιώτες. Στην είσοδο του παρεκκλησιού υπάρχει μια πινακίδα που προτρέπει τους εισερχόμενους να βγάλουν τα παπούτσια τους, πράγμα ασυνήθιστο για χριστιανικό ναό.
Εκεί μιλούν ακόμα τη γλώσσα του Χριστού
Λίγα χιλιόμετρα βορειότερα της Σεντνάγια είναι η Μααλούλα, ένα χωριό χτισμένο μέσα σε ένα μεγάλο φαράγγι. Εκεί οι χριστιανοί κάτοικοι, μεταξύ των οποίων πλειοψηφούν οι ορθόδοξοι, μιλούν ακόμα την Αραμαϊκή γλώσσα.
Η Αραμαϊκή γλώσσα ανήκει στον σημιτικό κλάδο και προ της χριστιανικής περιόδου
Πολυκατοικίες με σταυρούς στις προσόψεις τους στο ελληνορθόδοξο χωριό Σεντνάγια.
Πολυκατοικίες με σταυρούς στις προσόψεις τους στο ελληνορθόδοξο χωριό Σεντνάγια.
ομιλείτο σε όλο το έδαφος μεταξύ Μεσογείου, αρμενικών βουνών και Κουρδιστάν. Ήταν η ομιλούμενη από τον Ιησού και τους μαθητές του γλώσσα.
Στα ψηλά και απότομα βράχια, που μοιάζουν να συνθλίβουν τη Μααλούλα, οι χριστιανοί έχουν χαράξει τεράστιους σταυρούς, ενώ οι εκκλησίες είναι πολύ περισσότερες από τα τζαμιά. Είναι εντυπωσιακό πώς μέσα σε ένα φαράγγι, μόλις 56 χιλιόμετρα από τη σύγχρονη Δαμασκό, συνυπάρχουν ακόμα σπουδαίοι αρχαίοι πολιτισμοί και γλώσσες. Ιστορική κοινότητα που επιμένει να υπάρχει
Ένα εντυπωσιακό δείγμα μιας ιστορικής κοινότητας περίπου 200.000 μελών, που επιμένει να υπάρχει διάσπαρτο στις χώρες της Μέσης Ανατολής είναι και οι Ασσύριοι, οι οποίοι είναι στο σύνολό τους χριστιανοί. Οι εκκλησίες τους είναι πιο λιτές απ’ αυτές των ελληνορθόδοξων και πάντα γεμάτες κόσμο, ενώ αρκετοί από τους ιερείς τους έχουν σπουδάσει σε θεολογικές σχολές της Ελλάδας.
Οι Ασσύριοι προέρχονται από τους αρχαίους Ακκάδιους, φυλή σημιτικής καταγωγής, που την 4η χιλιετία π.Χ. μετακινήθηκε προς την Μεσοποταμία από την ανατολική μεριά της αραβικής χερσονήσου. Η χαρά τους είναι μεγάλη όταν συναντούν Έλληνες ορθόδοξους και μιλάνε με θαυμασμό για την Ελλάδα, της οποίας υπερεκτιμούν τις δυνατότητες. Η μικρή Ελλάδα φαντάζει στο μυαλό τους σαν κοιτίδα των ορθοδόξων χριστιανών όλου του κόσμου και απορούν γιατί δεν διαδραματίζει σε διεθνές επίπεδο τον μητροπολιτικό  ρόλο που της αναλογεί.
Μεγάλες ομοιότητες με την Ελλάδα
Οι εκκλησίες των ελληνορθόδοξων στη Συρία είναι όμοιες με εκείνες της Ελλάδας, σε βαθμό που ένας Έλληνας επισκέπτης θα μπορούσε να ξεχαστεί προς στιγμή και να νομίσει πως βρίσκεται στην πατρίδα του και όχι στην καρδιά της Αραβίας. Οι ψαλμωδίες είναι βυζαντινές, ίδιες απολύτως με αυτές που ακούγονται στις ελληνικές εκκλησίες, με μόνη τη διαφορά ότι εκφωνούνται στην αραβική γλώσσα. Καθώς τα αραβικά είναι εύηχα αποτελεί μοναδική απόλαυση ο συνδυασμός τους με τη βυζαντινή υμνολογία.
Το ελληνορθόδοξο μοναστήρι της Παναγίας στη Σεντνάγια, 35 χλμ από τη Δαμασκό. Εκεί φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας που αγιογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς.
Το ελληνορθόδοξο μοναστήρι της Παναγίας στη Σεντνάγια, 35 χλμ από τη Δαμασκό. Εκεί φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας που αγιογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς.

Στους γάμους και τα βαφτίσια οι εκκλησίες γεμίζουν με καλοντυμένους πιστούς, που μοιάζουν να έχουν βγει από τη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα. Άντρες με περιποιημένα μουστάκια και καλοσιδερωμένα πουκάμισα, καλλίγραμμες μελαχρινές γυναίκες με τακούνια, κοριτσάκια με κορδέλες στα μαλλιά. Όπως και στην Ελλάδα, οι καλεσμένοι πετούν ρύζι στους νεονύμφους, οι ιερείς βουτούν με ορμή στην κολυμπήθρα τα μωρά που βαπτίζουν, οι μητέρες του γαμπρού και της νύφης κανονίζουν όλες τις λεπτομέρειες με περισσή φροντίδα και άμιλλα μεταξύ τους.
Στις  ορθόδοξες εκκλησίες της Συρίας μπαίνουν συχνά και μουσουλμάνοι επισκέπτες, που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα με προσοχή και απορία. Είναι εντυπωσιακό να βλέπει κανείς μουσουλμάνες με τσαντόρ, που δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από τις χριστιανές μοναχές, να στέκονται μπροστά σε εικονίσματα με τα μωρά τους στην αγκαλιά.
Τα χριστιανικά σπίτια της Συρίας μοιάζουν πολύ με τα παλαιά ελληνικά σπίτια, κυρίως της επαρχίας. Ίδια εικονοστάσια και ίδια υφαντά με θρησκευτικές παραστάσεις να κρέμονται στους τοίχους. Στα σκεπαστά παζάρια της Δαμασκού και του Χαλεπίου, τα λεγόμενα σουκ, πωλούν υπέροχα υφαντά και ξυλόγλυπτα κάδρα με βιβλικά θέματα, που ξυπνούν νοσταλγία στους Έλληνες. Στα σύγχρονα ελληνικά σπίτια δεν υπάρχουν πλέον τέτοια διακοσμητικά στοιχεία με θρησκευτική θεματολογία. Από το Κιλκίς στο Χαλέπι
Επισκεφτήκαμε τη Συρία πριν το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, στα πλαίσια μιας δημοσιογραφικής αποστολής της ελληνικής έκδοσης του National Geographic. Στο Χαλέπι είχαμε συναντήσει μια 42χρονη τότε Ελληνίδα, τη Σόνια, η οποία είχε γεννηθεί και ζήσει όλη τη ζωή της εκεί.
Άγαλμα του Αγίου Γεωργίου στην είσοδο της Σεντνάγια.
Άγαλμα του Αγίου Γεωργίου στην είσοδο της Σεντνάγια.
Μαζί με τα τρία παιδιά της πριν κοιμηθούν κάθε βράδυ έλεγαν το Πάτερ Υμών και έψελναν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας. Δεν υπήρξε ούτε μια βραδιά στη ζωή τους που να παραλείψουν την προσευχή τους και τον εθνικό ύμνο. Χωρίς να έχουν ταξιδέψει ποτέ στην Ελλάδα την αγαπούσαν περισσότερο και από τους Έλληνες που την κατοικούν.
Ο προπάππους της Σόνιας ήταν έμπορος από τη Σεργιόπολη του Κιλκίς, που ξεκίνησε το μακρύ του δρόμο προς το Χαλέπι κάπου στα 1900, όταν κάποιες ταραχές μεταξύ Συρίας και Τουρκίας έγιναν αιτία να κλείσουν οι δρόμοι και να μείνει για πάντα εκεί. Έτσι, ο ανήσυχος εκείνος νεαρός έμπορος από τη βόρεια Ελλάδα έριξε τον σπόρο μιας χριστιανικής ελληνικής οικογένειας σε μια μακρινή πόλη της Συρίας.
Η Σόνια πήγαινε κάθε μέρα στην εκκλησία και ένοιωθε συνεχώς την  ανάγκη να δηλώνει ότι είναι χριστιανή. Στο μπράτσο της είχε χαραγμένο ένα σταυρό, πράγμα που θα μπορούσε να την κάνει στόχο θρησκευτικών διακρίσεων. Η ίδια, όμως, δεν φοβόταν καθόλου τις συνέπειες από την ομολογία της πίστης της και δήλωνε ότι η αγάπη της στον Χριστό είναι πιο ισχυρή από τον φόβο.
Μόλις οι θρησκευτικοί φανατισμοί άρχισαν να εκτραχύνονται στη Συρία φυγάδευσε τα παιδιά της σε συγγενείς της στην Αμερική και η ίδια ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στη ζωή της.
Στην Αθήνα εκκλησιαζόταν συχνά σε ελληνικές εκκλησίες, αλλά και μαζί με άλλους συρορθόδοξους μετανάστες, στην αρμενική εκκλησία πίσω από την πλατεία Κουμουνδούρου, όπου τους παραχωρούσαν τον χώρο, και έκαναν τις λειτουργίες τους στην αραμαϊκή γλώσσα, τη γλώσσα του Ιησού.
Στο Χαλέπι, επίσης, γνωρίσαμε τους δύο αγνοούμενους χριστιανούς επισκόπους, πριν αυτοί απαχθούν από τους ισλαμιστές αντάρτες το 2013. Ο ένας ήταν ο Έλληνας ελληνορθόδοξος μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος και ο άλλος ο συρορθόδοξος μητροπολίτης Χαλεπίου Γιοχάνα Ιμπραήμ, που μιλούσε άπταιστα ελληνικά και είχε σπουδάσει θεολογία στην Αθήνα. Ήταν πολύ ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι με βαθιά πίστη, πραγματικά υποδείγματα αγνών ιεραρχών. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Συρία οι φανατικοί ισλαμιστές έχουν εισβάλλει  βίαια σε πόλεις και χωριά και έχουν σφαγιάσει χριστιανούς. Στη Μααλούλα εισβάλλουν κατά διαστήματα και την αιματοκυλούν μέχρι να καταφθάσει ο συριακός στρατός και να τους εκδιώξει. Στη Σεντνάγια έχουν εισβάλει στο μοναστήρι της Παναγίας και έχουν πάρει ομήρους μερικές μοναχές. Στο Χαλέπι οι χριστιανοί δίνουν καθημερινά μάχες σώμα με σώμα για να διασώσουν τα σπίτια και τις εκκλησίες τους.
Γάμος σε ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Χαλέπι.
Γάμος σε ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Χαλέπι.

Οι ονειρεμένες πολυεθνικές και πολυθρησκευτικές πόλεις της Συρίας έχουν μετατραπεί σε σωρούς ερειπίων. Οι χριστιανοί κάτοικοί τους σφαγιάζονται μέσα στην ίδια την πατρίδα τους, παρόλο που αποτελούν τους πιο αρχαίους κατοίκους της Συρίας. Όταν οι Άραβες κατέκτησαν τη Μέση Ανατολή βρήκαν εκεί τους χριστιανούς, οι οποίοι είναι αυτόχθονες, χωρίς να έχουν μετοικήσει από αλλού.
Ο χριστιανισμός της Συρίας δεν ήρθε απέξω, ούτε έχει σχέση με τους σταυροφόρους, έχει γεννηθεί σε εκείνα τα εδάφη και έχει ταυτιστεί μ' αυτά. Οι διωγμοί των χριστιανών στα αραβικά εδάφη αποτελούν ακρωτηριασμό της ιστορικής συνέχειας της Μέσης Ανατολής.
Δυστυχώς οι χώρες της δύσης, προκειμένου να ανατρέψουν τον πρόεδρο της Συρίας Άσαντ, λόγω της συμμαχίας του τελευταίου με τη Ρωσία, υποστήριξαν και εξόπλισαν φανατικές ισλαμιστικές οργανώσεις. Είναι αδιανόητο και απάνθρωπο που θυσίασαν τις αρχαίες χριστιανικές κοινότητες της συριακής ερήμου στον βωμό των ψυχρών γεωπολιτικών συμφερόντων τους.
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: www.greecewithin.comhttp://greecewithin.com/maties-ston-kosmo/388-xristianoi-sti-suria-antexoun-kai-upomenoun

Μεγάλη Τρίτη, αφιερωμένη στην προνοητικότητα: «Αι μωραί παρθέναι» και το τροπάριο της Κασσιανής

 
O ΙΗΣΟΥΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Φωτογραφία: Menelaos Myrillas / SOOC

 
Φωτογραφία: Menelaos Myrillas / SOOC
Η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη στην προνοητικότητα και την εγρήγορση, με την παραβολή των δέκα παρθένων και το υπέροχης ποιητικής ομορφιάς τροπάριο της Κασσιανής.
Σε συνέχεια των προηγούμενων δύο ημερών τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, ενώ η Εκκλησία θυμάται την παραβολή των δέκα παρθένων και την παραβολή των ταλάντων, που διδάσκουν την προνοητικότητα αλλά και την εργατικότητα.
Τι αναφέρει όμως η παραβολή; Πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένες περιμένουν τον Νυμφίο (γαμπρό) να έλθει να παραλάβει τη νύφη. Οι φρόνιμες, που είχαν προνοήσει, φρόντισαν να πάρουν μαζί τους λάδι ώστε να έχουν για να φωτίζουν τα λυχνάρια τους. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τις μωρές, οι οποίες λόγω της αργοπορίας του Νυμφίου αποκοιμήθηκαν. Έτσι, όταν ακούγεται η φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», ψάχνουν να βρουν λάδι για να ανάψουν τα σβησμένα λυχνάρια τους, με αποτέλεσμα να μένουν «εκτός νυμφώνος».
Ο Χριστός συναντά τους Έλληνες
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο που διαβάζεται (Κατά Ιωάννην) ο Ιησούς συνεχίζει να διδάσκει, ενώ οι Φαρισαίοι ψάχνουν τρόπους για να τον συλλάβουν. Οι Έλληνες δε έχουν... την τιμητική τους, καθώς αναφέρεται περιστατικό που μερίδα Ελλήνων ζητά να δει τον Ιησού και αυτός αποκρίνεται με τη φράση «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξαστή ο υιός του ανθρώπου».
Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης στην υμνολογία του οποίου κεντρικό γεγονός είναι η μεταστροφή της πόρνης που ήρθε και άλειψε με τα μαλλιά της τα πόδια του Ιησού. Το γεγονός αυτό περιλαμβάνει και έναν από τα πλέον όμορφα τροπάρια, αυτό της Κασσιανής, το οποίο είναι από τα πιο δημοφιλή.
Η Κασσιανή ήταν βυζαντινή ποιήτρια που έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. Επειδή δεν την επέλεξε ως σύζυγό του ο αυτοκράτωρ Θεόφιλος, έγινε μοναχή και αφιερώθηκε στη λατρεία του Θεού και στην ποίηση.
Το ιστορικό, όπως περιγράφεται από τους βυζαντινούς χρονικογράφους Συμεών Μάγιστρο, Ιωάννη Ζωναρά και Λέοντα Γραμματικό, αναφέρει πως η μητέρα του αυτοκράτορα Θεόφιλου, ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση για την εκλογή νύφης, προσκάλεσε το 820 μ.Χ. στην Αυλή τις ωραιότερες και επιφανέστερες κόρες της αυτοκρατορίας. Δώδεκα «κάλλιστοι παρθέναι» ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και κατέφθασαν στο Παλάτι. Μετά την υποδοχή τους από τη μητέρα του αυτοκράτορα, η μητέρα του Ευφροσύνη του έδωσε εντολή να δώσει το χρυσό μήλο σε εκείνη που θα επέλεγε για σύζυγό του.
Ο νεαρός αυτοκράτωρ θαμπώθηκε από την ομορφιά της Κασσιανής και θέλοντας να δοκιμάσει την ευφυΐα της τη ρώτησε: «Ως άρα διά γυναικός ερρύη τα φαύλα» δηλαδή ότι «από τη γυναίκα ξεκινούν τα κακά πράγματα», υπονοώντας την Εύα και το προπατορικό αμάρτημα. Όμως η Κασσιανή αποστόμωσε τον Θεόφιλο ανταπαντώντας του «αλλά και διά γυναικός πηγάζει τα κρείττω», δηλαδή ότι «και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα, τα ευγενέστερα», υπονοώντας την Παναγία και τη γέννηση του Χριστου.
Η απάντηση κακοφάνηκε στον αυτοκράτορα, που αποφάσισε να «τιμωρήσει» την Κασσιανή δίνοντας το χρυσό μήλο στην ωραία, αλλά σεμνή Θεοδώρα.
Το Τροπάριο της Κασσιανής
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις
ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους
τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.
http://www.iefimerida.gr/news/264004/megali-triti- 

AΥΤΟ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ: Πού ήταν ο Ιησούς και τι έκανε από 13 έως 30 χρονών;

26 Απριλίου 2016


Ορισμένοι συγγραφείς στην αναζήτησή τους για τα προεφηβικά και νεανικά χρόνια του Ιησού, ισχυρίζονται λανθασμένα ότι τόσο o Πρόδρομος Ιωάννης, όσο και ο Ιησούς Χριστός, ανήκαν  στην  Ιουδαϊκή αίρεση των Εσσαίων.
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη ότι ο άγιος Ιωάννης και ο Χριστός μαθήτευσαν στους Εσσαίους (ιουδαϊκή αίρεση με βάπτισμα, ευχαριστία, καθάρσεις, ποινές, έντονο ασκητικό χαρακτήρα και διαχωρισμό των ανθρώπων σε αγίους και βέβηλους). Η θέση αυτή χρησιμοποιείται συνήθως για να χτυπήσει την πίστη στον Ιησού Χριστό ως Υιό και Λόγο του Θεού.
Άλλωστε, ενώ στους Εσσαίους ίσχυε ότι: α) όλα τα μέλη της κοινότητας προετοίμαζαν τον ερχομό δύο Μεσσιών και όχι ενός, β) υποτιμούσαν τις γυναίκες, γ) εξαφανίζεται η προσωπικότητα στα μέλη τους, δ) εφάρμοζαν αυστηρό τελετουργικό με πολύ συχνές πλύσεις – καθάρσεις και διατάξεις Σαββάτου, ε) ετοιμάζονταν για πνευματικό πόλεμο,στ) ήσαν σωβινιστές Ισραηλίτες, ζ) επικεντρώνονταν στο Μωυσή, η) ερμήνευαν αριθμολογικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμά τους είχε μαγική σημασία και ι) η ευχαριστία τους είχε έννοια ειδωλολατρικής ιερής τελετής….
Εντελώς αντίθετα, στον κύκλο της πρώτης χριστιανικής κοινότητας και του Αγίου Ιωάννη: α) μόνο ο Ιωάννης αποκαλείται «βαπτιστής», βαπτίζει μεγάλα πλήθη θρησκευόμενων και προετοιμάζει την οδό τού ενός και μοναδικού Μεσσία, β) οι μαθητές του Κυρίου και η πρώτη Εκκλησία σέβονται απόλυτα τις γυναίκες, γ) διατηρούσαν τα ονόματα και την προσωπικότητα τους, δ) ζούσαν ελεύθερα, ε) δεν εφάρμοζαν αυστηρά το τυπικό και τις διατάξεις του Νόμου, στ) αγαπούσαν όλους τους λαούς χωρίς διακρίσεις, ζ) δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με τον Μωυσή, η) ούτε ερμήνευαν μυστικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμα αφορούσε στη σωτηρία μέσω της πίστεως και ι) η Θεία Κοινωνία είναι Τράπεζα συνδεδεμένη με το υπερουράνιο θυσιαστήριο όπου παρατίθεται για τροφή ο ενανθρωπήσας Λόγος του Θεού (βλ. και «Ιωάννης ο Βαπτιστής βάσει των Πηγών», Γ.Σ. Γρατσέα, Αθ. 1968, σελ. 158-160, 182-200)

Κατά την απορριπτέα πίστη  αποκρυφιστικων κύκλων, ο Ιησούς Χριστός ταξίδεψε μετά τα 12 χρόνια Του και πριν τα 30 Του, σε Ινδίες, Αίγυπτο,  Θιβέτ, όπου και μαθήτευσε στη θεοσοφία και τον αποκρυφισμό.
Κάθε άλλο συνέβη ωστόσο:
α) Ο Ιησούς, αν και δωδεκαετής, άφησε άφωνους τους μορφωμένους νομοδιδασκάλους στο ναό της Ιερουσαλήμ, από την κατά Θεόν σοφία του, χωρίς να χρειάζεται γι’ αυτό να μαθητεύσει σε αποκρυφιστικά κέντρα της Ανατολής.
β) Το Ευαγγέλιο αναφέρει καθαρά ότι από 12 μέχρι 30 ετών, όταν δημόσια άρχισε το σωτηριώδες κήρυγμα του, «ην υποτασσόμενος» στον «Ιωσήφ και στη μητέρα του» (Λουκ. 2,51). Τον ονομάζουν μάλιστα «υιό τέκτονος» (Ματθ. 13,55) και «Ιησούς ο τέκτων» (Μαρκ. 6,3), πού σημαίνει ότι αναμφισβήτητα δούλευε μαζί με τον Ιωσήφ ως μαραγκός, αλλά και οικοδόμος, πριν τη δημόσια δράση του.
γ) Αν είχε πάει για σπουδές σε ανατολίτικα κέντρα θεοσοφίας, οι Γραμματείς και Φαρισαίοι θα το χρησιμοποιούσαν εναντίον του, παρουσιάζοντας στους οπαδούς Του τη δήθεν μαγική πηγή της δύναμης του, όταν ο Ιησούς επέμενε ότι θεράπευε με τη δύναμη του Πατρός Του.
δ) Οι συμπατριώτες του, όταν ο Χριστός επανειλημμένα θαυματουργούσε και κήρυττε, έλεγαν: «Πώς αυτός γνωρίζει τα ιερά γράμματα χωρίς να έχει σπουδάσει;» (Ίω. 7,15). Γνώριζαν καλύτερα βέβαια, από τους σύγχρονους αμαθείς άθεους και αποκρυφιστές ότι δεν είχε μεταβεί για σπουδές εκτός της φυσικής του πατρίδας (Πίστη και Λογική, Μανώλη Μελινού, Διαδρομή Α’, σελ. 81,82).
Τα θαύματα του Χριστού, πλανεμένα γράφουν κάποιοι, πώς ήταν αποτέλεσμα φυσικών βιολογικών δυνάμεων και όχι υπερφυσικά.
Τα θαύματα είναι συστατικά στοιχεία των ευαγγελικών διηγήσεων και λάμβαναν χώρα σε αναφορά πάντοτε προς τον Θεό, η Τριαδική Χάρη του οποίου είναι ή αιτία της υπερφυσικής πραγματοποίησής τους.
Τα θαύματα του Χριστού προϋποθέτουν και βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τη διδασκαλία του, την αλήθεια, αγάπη και ζωή, που παρέχει ο υπερουράνιος Πατέρας Του. Αν λοιπόν, ο Χριστός είχε συγκεκριμένη πηγή και περιεχόμενο διδασκαλίας και με διαφορετικό τρόπο, τελείως φυσικό ή μαγικό, επιτελούσε τα άπειρα θαύματα που έκανε στη διάρκεια της επίγειας διαμονής του, τότε θα ήταν… ο μεγαλύτερος δημαγωγός και βλάσφημος άνθρωπος της ιστορίας.
Επειδή, όμως, ο Ιησούς ήταν άγιος στη ζωή και στο έργο του και βρισκόταν σε τέλεια αρμονία με τη διδασκαλία του -η δε διδασκαλία και το κήρυγμα του υπήρξε το πλέον απαράμιλλο και το πλέον ανώτερο, πού ακούστηκε ποτέ από χείλη τόσο υπεύθυνου και συγκροτημένου (Θε)ανθρώπου- συμπεραίνει κανείς ότι τα θαύματα τα τελούσε με τη δύναμη της θεότητάς του και άρα ο τρόπος πραγματοποιήσεώς των ήταν υπερφυσικός. Τις ψευτοθεραπείες του ειδωλολατρικού κόσμου χαρακτηρίζουν: η χρήση μαγικών τύπων, φαρμάκων και υπνωτισμού, η μυστικιστική ερμηνεία των ονείρων, η αλαζονεία του δήθεν θαυματουργού και η αναξιοπιστία των διηγήσεων, πρακτικές και ιδιότητες πού δεν συναντώνται στον Ιησού Χριστό (βλ. «Ψυχικαί Έρευναι» Γ, Αντ. Πισσάνου, έκδ. Πρόοδος, Αθ. 1975, σελ. 62,63 και Παν. Τρεμπέλα. όπου ανωτέρω, σελ. 493. 494, 497, 512, 513. 516-518).

Κανένας εξάλλου αποκρυφιστής δεν κατάφερε ποτέ να θεραπεύσει βλάβες οργάνων ανεπανόρθωτες (σαν τον τυφλό εκ γενετής π.χ. πού δεν είχε κόρες οφθαλμών και τον επί 38 χρόνια παράλυτο με φθορά των μελών του από την μακροχρόνια κατάκλιση), να υποτάξει τα στοιχεία της φύσεως (ειρήνευση της φουρτουνιασμένης θάλασσας και θαυμαστή αλιεία), να εκδιώξει δαιμόνια και να τα στέλνει στους χοίρους, να ανασταίνει νεκρούς (τον τετραήμερο Λάζαρο, αλλά και την κόρη του Ιαείρου και τον υιό της χήρας της Ναΐν), να χορταίνει χιλιάδες άτομα με λίγα ψωμιά και ψάρια και να ενεργεί τόσα άλλα θαύματα, όσα δεν θα χωρούσαν σε όλα τα βιβλία του κόσμου να γραφτούν (Ίω. 21,25) (βλ. «Πίστη και Λογική», Α’, Αθ. 1993 και «Απολογητικοί Μελέται Ε’», Παν. Τρεμπέλα).
Η διδασκαλία του Ιησού Χριστού υπήρξε κατά τη γνώμη άσχετων ερευνητων μυστικιστική και εσωτεριστική.
Αντίθετα, η διδασκαλία του Κυρίου υπήρξε πάντοτε φανερή, αφορούσε στον Ένα Θεό, Πατέρα Παντοκράτορα, τον Ιησού Χριστό, τον Υιόν του, τον οποίον απέστειλε στον κόσμο, ‘ίνα ο κόσμος σωθεί δι’ αυτού’ και στον Παράκλητο -Πνεύμα, το ζωοποιόν τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Η αγάπη υπήρξε η πρακτική, κατεξοχήν, διδασκαλία του Θεανθρώπου, χωρίς την οποία, και σε συνδυασμό με τη μετάνοια, ταπείνωση και την προσευχή, είναι κλειστή η οδός προς τη Βασιλεία των Ουρανών.
Αν το ευαγγέλιο της σωτηρίας, στο οποίο  καλούσε ο Χριστός τους ανθρώπους, ήταν αποκρυφιστικό, θα τον είχαν κατηγορήσει οι εχθροί Του σαν μάγο και γητευτή στο Συνέδριο, βρίσκοντας πρόφαση για τη θανάτωση του, διότι η μαγεία, η μαντεία, η νεκρομαντεία, η οιωνοσκοπία, κ.λπ. τιμωρούνταν με τον δια λιθοβολισμού θάνατο (Λευϊτικόν 19,26 & 20-27- Ιερεμ. 34,9- Εξ. 22,18- Δανιήλ 2,27-28). Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες τιμωρούσαν επίσης με ποινή θανάτου τη μαγεία («Στο Γιάννη Κορδάτο, οφειλόμενη απάντηση», π. Ευ. Κ. Μαντζουνέα, Αθ. 1983, σελ. 43,44). Αλλά και ο απ. Παύλος, ο θαυμάσιος αυτός κήρυκας και μέγιστος ιεραπόστολος, πού διακηρύσσει ότι ‘έχει Πνεύμα Θεού’ και ‘φέρει στο σώμα του τα στίγματα του Ιησού’, επιτίθεται με δριμύτητα εναντίον των Εθνικών Μυστηρίων, τα οποία ονομάζει ‘Τράπεζα δαιμονίων’ (Α’ Κορ. 10,19-21, αλλά και Β’ Κορ. 6,14 – Α’ Τιμ. 6,20).
Οι Ορθολογιστές ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς δεν είχε συνείδηση της θεϊκής του υπόστασης και ότι δεν είναι Υιός του Θεού κατά φύσιν.
O Χριστός είχε πλήρη συνείδηση της θεϊκής Του υπόστασης και αποστολής. Ο ίδιος αποκαλύπτει: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ υπάρχω (όχι υπήρχα)» (Ίω. 8,58) και «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε Ένα» (Ίω. 10,30). Στην παράκληση του Φιλίππου να τους δείξει τον Πατέρα, του επισημαίνει: «Τόσο καιρό είμαι μαζί σας Φίλιππε και δεν με γνώρισες; Εκείνος πού έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα» (Ιω. 14,9).
Στον Όρο της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου (Χαλκηδόνα 451 μ.Χ.) διατυπώνεται η πίστη της Εκκλησίας ότι στο Χριστό υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. Ως προς τη θεϊκή του φύση, ο Χριστός είναι ομοούσιος με το Θεό Πατέρα, είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, πού γεννήθηκε από τον Πατέρα προ πάντων των αιώνων. Ως προς την ανθρώπινη φύση του είναι ομοούσιος με μας τους ανθρώπους, πλήρης και τέλειος άνθρωπος, χωρίς αμαρτία. Όμως, αν και ο σαρκωμένος Χριστός υφίσταται με δύο φύσεις, είναι ένα πρόσωπο, το πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού.
http://www.ereportaz.gr/aito-sigoura-den-to-xerete-pou-itan-o-iisous-ke-ti-ekane-apo-13-eos-30-chronon/#_