Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού









 

 

 

 

 Μαζουάκου: «Δεν θα το ξεχάσω ποτέ» 

Μαζουάκου: «Δεν θα το ξεχάσω ποτέ»
Ο Αρτούρ Μαζουάκου πέτυχε ένα τρομερό γκολ, ανοίγοντας το σκορ κόντρα στην Ατλέτικο και το πανηγύρισε με τον δικό του τρόπο, μένοντας αρχικά ακίνητος και ανέκφραστος και εν συνεχεία, αφού έχει «πνιγεί» από τις αγκαλιές των συμπαικτών του, γονατίζοντας και φιλώντας το χορτάρι στο «Καραϊσκάκη». Ο 20χρονος Γάλλος μπακ, που ήταν στην τριάδα των MVP του Ολυμπιακού (με Κασάμι και Μιλιβόγεβιτς) κάνοντας ονειρικό ντεμπούτο στο Champions League, πόσταρε στον λογαριασμό του στο facebook το παρακάτω μήνυμα (σ.σ. γραμμένο στη μητρική του γλώσσα και στα αγγλικά):
«Εχθές ήταν το πρώτο μου παιχνίδι στο Champions League και το πρώτο μου γκολ. Ήταν μια έντονα συναισθηματική στιγμή για μένα και δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Θα συνεχίσω να δουλεύω σκληρά για να γίνω ακόμα καλύτερος. Ευχαριστώ τους θαυμαστές μου και τους οπαδούς του Ολυμπιακού».


 



 
 

 

 

 


Text Size Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα Γράμματα mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
Βαγγέλης Μπραουδάκης

Νίκη-εκτόξευση στ’ αστέρια!

Ο Σιμεόνε είχε υποστηρίξει στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου ότι για την ομάδα του, την πρωταθλήτρια Ισπανίας και φιναλίστ του θεσμού, ο αγώνας στο Καραϊσκάκη θα ήταν το δυσκολότερο από τα τρία εκτός έδρας ματς στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ! Ξένισε πολλούς αυτή η δήλωση, υπέθεσαν ότι την έκανε από περίσσια ευγένεια (καθώς υπάρχει και η Γιουβέντους στο Τορίνο), ωστόσο «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος»...
Επιπλέον, βάσει της εν γένει δυναμικότητας της Ατλέτικο, της νίκης της τις προάλλες στο «Μπερναμπέου» και των σημαντικών αλλαγών ποδοσφαιριστών ?κι αυτό το καλοκαίρι- στον Ολυμπιακό, η εγχώρια ποδοσφαιρική κοινωνία θεωρούσε, πριν σφυρίξει ο Πορτογάλος Προένσα την έναρξη, ότι «τυχόν ισοπαλία θα ισοδυναμεί με νίκη» για τους «ερυθρόλευκους»! Ε, και πάλι «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος»...
Αυτό το 3-2 των Πειραιωτών επί των Μαδριλένων είναι ακόμα πιο σπουδαίο από εκείνο το 2-0 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στα τέλη του περασμένου Φλεβάρη! Οι «κόκκινοι διάβολοι» ήταν για καιρό σε ελεύθερη πτώση προτού τους υποτάξει και ο Ολυμπιακός, ενώ οι Ισπανοί ?ως χτες βράδυ- λαμποκοπούσαν...
Δεν ξέρω αν αυτή η εντυπωσιακή (για όλον τον ποδοσφαιρικό πλανήτη) νίκη θα εξαργυρωθεί στη συνέχεια με πρόκριση στους «16», ωστόσο ως αυτόνομο αποτέλεσμα ζυγίζει «τόνους χρυσάφι» και επιβεβαιώνει πως οι «ερυθρόλευκοι» οριστικά και αμετάκλητα έχουν αλλάξει επίπεδο, έχουν ανέβει μπόλικα σκαλιά στην παγκόσμια σκηνή!
Ακόμα κι όταν τολμούν να παρουσιάζουν (σε σχέση με το επιτυχημένο πέρσι) διαφορετικά τα 7/11 τους ή τα 8/14 τους συνυπολογιζομένων και των αλλαγών! Ακόμα κι όταν η ποιοτική και εδαφική υπεροχή είναι υπέρ των αντιπάλων τους! Νικούν 3-2 και είναι ουσιαστικότατοι ακόμα και όταν οι δικές τους ολοκληρωμένες επιθέσεις είναι μόλις οκτώ (8) έναντι 21 των Ισπανών...
Μπορεί να δέχονται δύο γκολ καταδεικνύοντας όλες εκείνες τις παρατηρήσεις που γίνονται καιρό τώρα για την αξία και τη χημεία της αμυντικής τους γραμμής, όμως παράλληλα σκοράρουν περισσότερες κι όχι απέναντι σε ομάδα όποια όποια, αλλά στην επιτομή της έννοιας, όπως είναι το σύνολο του Σιμεόνε!
Αυτή δεν ήταν μια απλή νίκη. Ηταν εκτόξευση στ' αστέρια!


Η βραδιά που ο Μίτσελ ξεπέρασε τον Ερνέστο

Η βραδιά που ο Μίτσελ ξεπέρασε τον Ερνέστο
ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΟΥ Από τη μια είχαμε τον "υπό κατασκευή" (με 7 νέους σε σχέση με την περσινή αντίστοιχη πρεμιέρα) Ολυμπιακό του Μίτσελ. Από την άλλη την πρωταθλήτρια Ισπανίας και φιναλίστ του περσινού Τσάμπιονς Λιγκ, πάνω απ' όλα, όμως, ίσως την πιο κυνική ομάδα(άρα) που κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη, την Ατλέτικο του "σκληρού" Τσόλο Σιμεόνε. Οι "ερυθρόλευκοι" σίγουρα όχι 100% έτοιμοι, ενώ οι "ροχιμπλάνκος" στο μάξιμουμ, αν κρίνουμε και από το σαββατιάτικο "διπλό" επί της (μισητής τους) Ρεάλ.
Ο Ολυμπιακός του Μίτσελ στην Ευρώπη μάς είχε συνηθίσει σε ένα... επιθετικό στυλ, προσπαθώντας να παίξει -ανεξάρτητα από τον αντίπαλο-ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας.Το είδαμε στο ίδιο γήπεδο με την Παρί (στο καλύτερο -πρώτο- ημίχρονο ever ττων "ερυθρόλευκων" στο Τσου Λου) αλλά και με τη Γιουνάιτεντ, με τα αποτελεσματα να διαφέρουν, 1-4 και 2-0 αντίστοιχα.
Η Ατλέτικο του Σιμεόνε είναι μια ομάδα που δεν εξαρτάται από τα αστέρια της αφού η "ταυτότητα", η ψυχή και σταρ είναι ο προπονητής της (η τιμωρία-απουσία του από τον πάγκο 1.000% της κόστισε). Μια ομάδα που σπάνια χάνει (τελευταία φορά στην Ευρώπη, εκτός έδρας, ήταν τον Δεκέμβριο του 2012), γιατί πολύ απλά δεν... κάνει λάθη!
Αντίθετα έχει μάθει να εκμεταλλεύεται τα όποια λάθη του αντιπάλου της και να τον "σκοτώνει". Ακριβώς επειδή προκειμένου να πάρει το αποτέλεσμα μπορεί να συμπεριφερθεί μέσα στο ματς και σαν μικρή ομάδα. Υπάρχουν 10-15λεπτα που πιέζει πολύ ψηλά, κλέβει μπάλες, βγαίνει εύκολα στην κόντρα με 6 και 7 παίκτες, ενώ όταν κάνει οργανωμένες επιθέσεις βάζει τουλάχιστον 3 στην αντίπαλη περιοχή. Με ειδικότητα μάλιστα στις εκτελέσεις των στημένων.
Ο Μίτσελ, λοιπόν, που την ξέρει καλύτερα απ' όλους μας, αποφάσισε χθες να μη ρισκάρει. Αφησε τη... δημιουργία για άλλο βράδυ και... υιοθέτησε το στυλ της Ατλέτικο (το απότελεσμα τον δικαίωσε, 3 φάσεις, ισάριθμα γκολ). Το σχεδιό του απλό αλλά συνάμα αποτελεσματικό, γέμισε-άπλωσε το κέντρο του (με την αφαίρεση του εξτρέμ Ντουρμάζ και την προσθήκη του τρεχαλατζή Μανιάτη) κι έδωσε χώρο στους "ροχιμπλάνκος".
Η επιλογή της ενδεκάδας η καλύτερη, με μοναδική παραφωνία τον Ομάρ (έτσι κι αλλιώς δεν είχε στη διάθεσή του τον Σαλίνο). Η στρατηγική; Να μην κάνει πολλές φάσεις η Ατλέτικο και η ομάδα του να εκμεταλλευτεί τις λίγες που θα της δίνονταν.
Είτε με μια κομπίνα σε στημένο είτε βγαίνοντας γρήγορα στην αντεπίθεση, παίζοντας κάθετα την μπάλα και με κρυφούς παίκτες από πίσω! Η τακτική του Μίτσελ δικαιώθηκε πανηγυρικά στο α' 45λεπτο, αν δει κανείς πώς μπηκαν τα πρώτα 2 γκολ του Ολυμπιακού, ανεξάρτητα από τα υποδειγματικά τελειώματα (σουτάρα ο "Μαζουάκαρος", το τέλειο διαγώνιο πλασέ ο Αφελάι).
Φουλ αμυνα
Σίγουρα το «ψυχρό» γκολ του Μάντζουκιτς, σε μια φάση που τον έχασαν οι Μποτία-Αμπιντάλ (με πρόβλημα στα... ψηλά, αλλά εκεί μέτρησε ότι ακόμη δεν έχουν δέσει ως δίδυμο), πόνεσε και κάπου... φόβισε τους γηπεδούχους. Ο Μίτσελ όμως λειτούργησε σοφά στην ανάπαυλα του ημιχρόνου, γνωρίζοντας κιόλας πως ήδη οι παίκτες του είχαν καταθέσει πολλή ενέργεια στο χορτάρι και δεν θα μπορούσαν για δεύτερο 45λεπτο να συνεχίσουν έτσι.
Εδωσε, λοιπόν, εντολή για άμυνα στο μισό γήπεδο και η αλήθεια είναι πως μέχρι το 65' η Ατλέτικο έπαιζε μονότερμα. Οι «ερυθρόλευκοι» συγκεντρωμένοι και προσαρμοσμένοι στα τακτικό πλάνο του Ισπανού κόουτς, με δύο ζώνες άμυνας, δεν πίεζαν ψηλά, δεν ξεμύτισαν από την περιοχή τους. Με τον Ρομπέρτο, με τη σειρά του, να θυμίζει την περσινή τερματοφυλακάρα της διοργάνωσης στις δυο περιπτώσεις που χρειάστηκαν μεγάλες αποκρούσεις...
ΜΑΕΣΤΡΟΣ
Η μεγάλη προπονητική βραδιά του Μίτσελ όμως είχε και συνέχεια. Εξω ο Τσόρι -κάτι που δεν άρεσε στον άσο, ούτε στην εξέδρα-, μέσα ο Φουστέρ, μετά μέσα ο Εντινγκά κι έξω ο Αφελάι. Ο «εφιάλτης» της πολιορκίας της Ατλέτικο άρχισε να περνάει, ο Ολυμπιακός έπαιρνε μέτρα, ο Κασάμι ξαναβρήκε ανάσες και κάπως έτσι (από δική του ασίστ) ήρθε το 3-1 με γκολ-απόλαυση από τον περσινό σούπερ «Μητρογκόλ».
Αποθέωση για τον Ελληνα σκόρερ αλλά δικαιωματικά τη μεγαλύτερη αποθέωση γνώρισε ο τεχνικός των «ερυθρόλευκων» που άκουσε όλο το γήπεδο να τραγουδάει «οέ, οέ, Μίτσελ θεέ». Ηταν η βραδιά που ο Ισπανός ξεπέρασε οριστικά τον μύθο του συμπατριώτη του Βαλβέρδε στο Καραϊσκάκη. Και το άξιζε με το παραπάνω...
Ο δικός του Ολυμπιακός, σε αντίθεση με εκείνον του Βαλβέρδε, έχει το DNA του winner, έχει τη λάμψη και τη νοοτροπία που διέκρινε και τον Μίτσελ ως top παίκτη σε κορυφαίο επίπεδο. Χθες ήταν πραγματικός ΜΑΕΣΤΡΟΣ ΟΜΑΔΑΣ και τους ανάγκασε να ξεχάσουν και τον... Αβραάμ και τον Μανωλά και τον Χολέμπας και τον αγαπημένο τους Βαλβέρδε! Αποδεικνύοντας σε όλους πως το φετινό υλικό -που αυτός δημιούργησε- είναι ανώτερο ποιοτικά από το περσινό.


Ο «πιστολέρο» ξεπέρασε τον Τζόλε

Ο «πιστολέρο» ξεπέρασε τον Τζόλε
Ο Κώστας Μήτρογλου πήρε ξανά το όπλο του και άρχισε να γαζώνει. Θύμα του η Ατλέτικο Μαδρίτης και γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ νούμερο 10 (13 συνολικά στην Ευρώπη με τους «ερυθρόλευκους»). Ο «πιστολέρο» είναι εδώ. Πέρασαν δέκα μήνες από τα τελευταία του γκολ. Χρονικά το πιο πρόσφατο τέρμα του ήταν στο μπαράζ με τη Ρουμανία εκτός έδρας στις 19 Νοεμβρίου (1-1), το οποίο και χάρισε την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε βρει δις τα δίχτυα στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» στο 3-1 του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος εναντίον των Βαλκάνιων.
Στο ίδιο γήπεδο είχε σημειώσει το τελευταίο του γκολ με την ερυθρόλευκη φανέλα και ήταν στο επιβλητικό 4-0 επί του ΠΑΟΚ στις 10 Νοεμβρίου στο πλαίσιο του πρωταθλήματος. Για την ιστορία ο «Μητρογκόλ» έχει... καρφώσει στην Ευρώπη τις Σταντάρ Λιέγης, Μπορντό Αρσεναλ (2), Μονπελιέ (2), Αντερλεχτ (3) και χθες την Ατλέτικο (επιπλέον εχει δύο γκολ ακόμα αλλά στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Σερίφ).
Ο Ελληνας διεθνής χρειάζεται συνολικά δύο γκολ για να πιάσει στην κορυφή των «ερυθρόλευκων» σκόρερ στην Ευρώπη τον μεγάλο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς που... σταμάτησε στα 15 (συνολικά). Βεβαίως, στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση έχει την πρωτιά στους γκολτζήδες του Ολυμπιακού με 10 γκολ, καθώς ο Τζόλε είχε 9.

 http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=10559&subid=2&pubid=129838213


Ανάρτηση από:dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Μικρασιατική Καταστροφή.Τι οδήγησε στη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία.Ιστορική ανάλυση



Image

 28.08.2014 | 00:20
 


Είναι ένα “τραύμα” που ακόμη είναι ανοιχτό. Η μικρασιατική καταστροφή ακόμη πονάει. Και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, η θλιβερή επέτειος της νίκης του Κεμάλ και του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Ιωνίας με τρόπο απάνθρωπο,βίαιο και αιματηρό, “ανοίγει” και πάλι τη πληγή.

Τα όσα έκαναν οι ορδές του Κεμάλ όχι μόνο στη προκυμαία της Σμύρνης ,αλλά όπου κι αν βρήκαν Έλληνα είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια,ακόμη και με εικόνες. Οι σφαγές που έγιναν δεν μπορούν να χωρέσουν στον ανθρώπινο νου!

Πολλοί ,ακόμη κι εδώ στην Ελλάδα, έσπευσαν κατά καιρούς να...στρογγυλέψουν τα όσα έγιναν εκείνες τις ημέρες του 1922 από τις κεμαλικές ορδές. Φθάσαμε να διαβάσουμε για τον...συνωστισμό στη προκυμαία της Σμύρνης. Άλλοι πάλι υιοθέτησαν αφελώς τις απόψεις που ήθελαν και τον Ελληνικό Στρατό να έχει κάνει τα ίδια,την εποχή που κυριαρχούσε στη περιοχή. Πρόκειται για παραχάραξη της ιστορίας,που προφανώς γίνεται συνειδητά.

Τα όσα έκαναν οι Τούρκοι ,μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις ναζιστικές θηριωδίες ,τις οποίες ο ίδιος ο Χίτλερ για να τις… “δικαιολογήσει” είχε θυμίσει τα όσα έκαναν οι Τούρκοι σε Αρμένιους,Έλληνες κ.λ.π

Το Onalert  θα παρουσιάσει σε  συνέχειες μια σειρά κειμένων για τη Σμύρνη,μέσα από τα οποία θα προσπαθήσει πολύ ψύχραιμα να θυμήσει τα γεγονότα που οδήγησαν στην Μικρασιατική Καταστροφή και να απαντήσει σ΄ όλα αυτά τα ερωτήματα και τις αφέλειες. Και για να γίνει αυτό θα χρησιμοποιήσουμε τις έγγραφες μαρτυρίες ανθρώπων που ήταν αυτόπτες μάρτυρες στη σφαγή. Όχι Έλληνες ,αλλά ξένους, που είδαν με τα μάτια τους τι έγινε και γράφουν στα κείμενά τους λεπτομέρειες συγκλονιστικές,ακόμη και ονόματα σφαγιασθέντων.

Πριν από τη καταστροφή είχε προηγηθεί μια εκστρατεία. Η Μικρασιατική Εκστρατεία,που ξεκίνησε με την αποβίβαση των ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη. Έπρεπε να γίνει αυτή η στρατιωτική επέμβαση; Το ερώτημα όσο περνούν τα χρόνια μεγαλώνει. Και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η αποστολή των ελληνικών στρατευμάτων ήταν κάτι που όλος ο ελληνικός πληθυσμός κι εδώ στην Ελλάδα ,αλλά και στην Ιωνία ζητούσε επιτακτικά. Η ευκαιρία δόθηκε,η Ελλάδα την εκμεταλλεύθηκε αλλά μετά όλα φαίνεται ότι έγιναν λάθος! Οι πολιτικές ηγεσίες της εποχής αποδείχτηκαν αδύναμες να διαχειριστούν την κατάσταση που ήθελαν -και τότε- να επιβάλουν οι μεγάλες δυνάμεις.

Επιλέξαμε να ξεκινήσουμε μ’ ένα κείμενο ενός ιστορικού που στο βιβλίο του “Η Μικρασιατική Καταστροφή”,εκφράζει με θάρρος απόψεις για το εγχείρημα της μικρασιατικής εκστρατείας. Ο ιστορικός Νίκος Ψυρούκης στο βιβλίο του είχε αποκαλύψει όλο το μεγάλο παιχνίδι που έπαιξαν εις βάρος της Ελλάδας οι μεγάλες δυνάμεις ,αλλά και τα τραγικά λάθη της πολιτικής ηγεσίας.Σημαντικές είναι οι επισημάνσεις που κάνει για τη “διχόνοια” που επικρατούσε τη περίοδο πριν το μέτωπο σπάσει και εντός του στρατεύματος, με “βενιζελικούς” και “αντιβενιζελικούς” να πολεμάνε πρώτα μεταξύ τους και μετά με τις δυνάμεις του Κεμάλ. Και οι πολιτικοί της εποχής που είχαν εκλεγεί υποσχόμενοι ότι θα σταματήσουν την εκστρατεία, να φοβούνται να πουν όχι στις μεγάλες δυνάμεις “φοβούμενοι ότι θα χάσουν την εξουσία”,όπως γράφει. Θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΝΙΚΟΣ ΨΥΡΟΥΚΗΣ


Η κυβέρνηση της "Αγκυρας σ' όλο τό διάστημα τής στασιμότητας
τών στρατιωτικών επιχειρήσεων προετοίμαζε με μεγάλη μυστικότητα
την τελική στρατιωτική αναμέτρηση. Από άποψη δύναμης πύρος και
αριθμού μαχητών ο ελληνικός στρατός δέν υστερούσε. Όμως η μαχη 
τικότητα και το ηθικό του ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο.Η πολύμηνη 
αδράνεια στο μέτωπο, με την διαρκή παρενόχληση τών Τούρκων ά-
νταρτων μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ τήν κούρασή του. Καθημερινά εκδηλωνόταν όλο και πιο πολύ ή θέληση τών στρατιωτών για το σταμά 
τημα τού πολέμου. Η οξύτατη διαμάχη τών βενιζελικών καί αντιβενιζελικών στελεχών τού στρατού δημιουργούσε συνθήκες αποσύνθεσής
του. Η κυβερνητική πολιτική της ευνοιοκρατίας προς τους αντιβενιζε-
λικούς αξιωματικούς και η σκανδαλώδικη διαγωγή καί ζωή των άξιωματικών στα μετόπισθεν δεν μπορούσαν να είναι παράγοντες εξάλειψης του πολιτικού διχασμού στον στρατό.

Αντίθετα, οδήγησαν τα πραγματα στά άκρα. Τόσο μεγαλη ήταν η σύγκρουση ανάμεσα στίς δύο παρατάξεις που είχε φτάσει μιά τουρική εφημερίδα, ή Ίλέρι («Εμπρός») νά δημοσιεύει φωτογραφία του τότε βενιζελικού συνταγματάρχη Γ. Κονδύλη μέ τον τίτλο «Ό συναγματάρχης Γ. Κονδύλης σύμαχος τού Κεμάλ». Ό "Αγγλος ύπατος αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη, στρατηγός σερ Χ. Χάμπολτ, διαμαρτυρήθηκε επίσημα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Μελέτιο γιατί μέ την δράση τήν δική του και των βενιζελικών αξιωματικών -άμυνιτών δημιουργούσαν δυσκολίες στό έργο της ελληνικής κυβέρνησης (δηλαδή της Αγγλίας).




Αυτη την εικόνα της αποσύνθεσης παρουσίαζε ό ελληνικός στρατός όταν στις 26/8/1922 ό Κεμάλ τηλεγραφουσε άπό τό 'Εσκί Σεχίρ στην κυβέρνηση του και στην Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας: «Ή επίθεση άρχισε στις 4 μ.μ σέ όλο τό μέτωπο. Ό Θεός βοηθός». Τήν γενική επίθεση την διεύθυνε ό ίδιος ό Κεμάλ. "Αρχισε μέ κύρια κατεύθυνση τό Άφιόν Καραχισάρ και γρήγορα εξελίχθηκε σέ μιά ραγδαία προέλαση τού τουρκικού στρατού προς τή Σμύρνη. Ή υποχώρηση του ελληνικού στρατού στό Τουλού Μπουνάρ υπήρξε ή αρχή τής γενικής κατάρρευσης τού μετώπου. Ένας απλός Έλληνας αξιωματικός, ό Ιωάννης Σιμιτόπουλος, μάς δίνει στ΄ απομνημονεύματα του τήν πάρα κάτω εικόνα τής ελληνικής υποχώρησης:

«Όλοι οι γύρω μας κάμποι, τα υψώματα, αι χαράδραι. είναι γεμάτα άπό φάλαγγας πεζικού, πυροβολικού, μηχανικού, αυτοκινήτων και άλλων πολλών σχηματισμών. Όλαι αύται αι φάλαγγες υποχωρούν ατάκτως πρός Σμύρνην. Εις κάποιαν στιγμήν ήλθεν ό Στρατηγός τής XII Μεραρχίας και συνωμίλησεν με τον Συνταγματάρχην μας έπί πέντε λεπτά περίπου καί κατόπιν άνεχώρησε. Ολοι ο| αξιωματικοί κατά την διάρκειαν τής ολιγόλεπτου συνομιλίας τού Στρατηγού μετά τού Συνταγματάρχου ευρισκόμεθα εις άδημονιαν νά μάθωμεν τι διαμείβεται μεταξύ των. Μετά τήν άναχώρησιν τού Στρατηγού, μάς πλησιάζει αυτός ό πραγματικός ήρωας Συνταγματάρχης και μάς λέει έπί λέξει: "Κύριοι συνάδελφοι (καί οι οφθαλμοί του έπλημμύρισαν άπό δάκρυα). Κοιτάξετε δεξιά καί αριστερά καί παρατηρήσατε τας φάλαγγας τού στρατού μας πώς φεύγουν πανικόβλητοι καί εγκαταλείπουν τα μέρη αυτά τά οποία μέ τόσον αίμα έχουν ποτίσει. Και τα εγκαταλείπουν σχεδόν αμαχητί». Σέ συνέχεια ό Ί. Σιμιτόπουλος μάς λέει ότι «τό σχέδιον τού Κεμάλ ήτο στρατηγικώτατον, ή δέ βλακεία τον Έπιτελείον του Στρατού μας χαρακτιριστικωτάτη'.

Επίσης επιγραμματικός είναι ό Ι. Σιμιτόπουλος όταν περιγράφει τήν στάση τών φαντάρων: «Υβρίζουν», μάς λέει, «καπηλικώτα τους ανωτέρους Αξιωματικούς δια την αμαθειάν των καί τους κατωτέρους δια τήν δειλίαν των».



Η διάλυση τού ελληνικού στρατού μέσα σέ λίγες μέρες ήταν ή λογική συνέπεια μιας κουραστικής περιπέτειας τριών καί πάνω χρόνων,περιπέτειας πού όλοι ήξεραν πολύ καλά ότι δέν είχε σχέση μέ τά πραγματικά εθνικά συμφέροντα των Ελλήνων.

«Βλάκες» οί ανώτεροι αξιωματικοί, «δειλοί» οί κατώτεροι, «βλάστημοι καί πανικόβλητοι» οι
στρατιώτες, όλες αυτές οι ιδιότητες ανήκουν στους μισθοφορικούς στρατούς και όχι στους πατριωτικούς. Πραγματική τραγωδία γιά τον ελληνικό στρατό, πού οι ηρωϊκές ,πατριωτικές του παραδόσεις τόν είχαν αναδείξει στους εθνικο-απελευθερωτικούς πολέμους σέ πραγματικά αξιοθαύμαστο. Ή μικρασιατική πείρα έρχεται ν' αποδείξει ότι οί μεγάλες μαχητικές πατριωτικές παραδόσεις δέν μπορούν ν' αξιοποιηθούν σέ πολέμους πού γίνονται γιά λογαριασμό ξένων καί σέ βάρος άλλων χωρών.

Η άτακτη υποχώρηση τού ελληνικού στρατού στό μικρασιατικό μέτωπο δημιούργησε πρωτοφανή πανικό καί στους κυβερνητικούς κύκλους της Αθήνας. Ό στρατηγός Χατζανέστης ανακλήθηκε καί στη θέση του διορίσθηκε ό στρατηγός Ν. Τρικούπης, ό οποίος όμως δέν πρόλαβε νά αναλάβει τά νέα του καθήκοντα γιατί πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί μέ όλη του τήν φάλαγγα, πού συμπεριλάμβανε δύο στρατηγούς διοικητές Σωμάτων Στρατού, ένα μέραρχο, 190 αξιωματικούς καί 4.500 οπλίτες.

Στις 9 τού Σεπτέμβρη ό κεμαλικός στρατός έμπαινε στην Σμύρνη. Σέ όλη τή Μικρά Ασία διαδραματίζονταν σκηνές φρίκης. Ό ελληνισμός καταστρεφόταν, ό ελληνικός στρατός πανικόβλητος υποχωρούσε από παντού. Η κυβέρνηση Πρωποπαπαδάκη αναγκάστηκε νά παραι τηθεί καί ύστερα άπό μεγάλες προσπάθειες τής Αυλής έγινε δυνατό νά σχηματισθεί νέα κυβέρνηση, μ' επικεφαλής τόν Ν. Τριανταφυλλάκο (10/9/1922). Στο μεταξύ, ή Δεξιά κατατρομαγμένη προσπάθησε νά βρεί εξιλαστήρια θύματα γιά τήν καταστρεπτική πολιτική της. Στίς 9 τού Σεπτέμβρη ό φρούραρχος Αθηνών ν αποφάσιζε νά εκτελέσει τους ηγέτες τού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (Κομμουνιστικού) πού ήταν δεσμώτες. Ήταν μια εκδήλωση αχαρακτήριστου θράσους, πού πάντα εκδηλώνεται τήν ώρα τής κρίσης των μεγάλων ένοχων τής Ιστορίας. Οί ηγέτες αυτοί ήταν τελείως αθώοι. Ή πολιτική τους επιρροή δέν ήταν τότε αποφασιστική, ύστερα άπ' τήν αρχή τάχθηκαν ενάντια στον μικρασιατικό πόλεμο καί επανειλημμένα είχαν ζητήσει τήν έγκαιρη κα τάπαυση του. Ή πολιτική τους είχε απήχηση στό λαό, γι' αυτό καί ό Ι.Μεταξάς, πού κινήθηκε γιά νά σώσει τήν Δεξιά, θέλησε αντί τού φυσικού θανάτου νά επιβάλει τόν πολιτικό θάνατο στην ηγεσία της νεαρής Αριστεράς. Επισκέφθηκε στις 13 τού Σεπτέμβρη τους φυλακισμένους ηγέτες καί τους πρότεινε όπως συμμετάσχουν στην κυβέρνηση. Ή συμμετοχή τους στην κυβέρνηση θά έδινε άπό τήν μιά τήν δυνατότητα στην Δεξιά να παρουσιάσει κάποιο λαϊκό χαρακτήρα, ενώ άπό τήν άλ λη θά χρεωκοπούσε καί τήν Αριστερά, πού ό λαός θά τήν έβλεπε νά συμμετέχει σέ κυβέρνηση τών ενόχων της εθνικής τραγωδίας και θά την καταδίκαζε στη συνειδησή του.

Οί συνέπειες τής καταστροφής ήταν τρομερές. Ό μικρασιατικός ελληνισμός διώχτηκε άπό τήν πατρική του γη. Ό Γάλλος ιστορικός Driault ανεβάζει σέ δεκάδες χιλιάδες τους σφαγμένους από τα τουρκικά πογκρόμ που επακολούθησαν, θεωρεί την μικρασιατική καταστροφή μεγαλύτερη καί χειρότερη άπό τήν πτώση τής Κωνσταντινούπολης το 1453. Τά όνειρα γιά τήν αναστήλωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας θάβονταν κάτω άπό τά ερείπια τού πολιτισμού πού δημιούργησε ό μό χθος καί ή δουλειά των Ελλήνων τής Μικράς Ασίας. Τους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς τής ελληνικής ολιγαρχίας τους πλήρωνε μέ τήν ζωή καί τήν αξιοπρέπεια του τό ελληνικό έθνος.

 

Δεν ήταν μόνο η Σμύρνη. Οι τουρκικές σφαγές σε αριθμούς

28.08.2014 | 00:19
Image


Ο Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη το 1922,Τζόρτζ Χόρτον δεν ονόμασε το βιβλίο που έγραψε αργότερα, τυχαία “Η μάστιγα της Ασίας”. Μελετώντας τις σφαγές που είχαν διαπράξει οι Τούρκοι πριν από τη Σμύρνη κατάλαβε ότι η μαζική εξολόθρευση των Ελλήνων από τη Σμύρνη ,δεν ήταν η πρώτη και μοναδική μαύρη σελίδα στην ιστορία τους.

Γράφει ο Χόρτον ,παρουσιάζοντας και πίνακες με αριθμούς:


ΟΠΩΣ θα αποδείξω σε ένα από τα επόμενα κεφάλαια του βιβλίου, από τότε που πρωτοέκανε την εμφάνιση του ως μεγάλος εχθρός του χριστιανισμού, ο μουσουλμανισμός εξαπλώθηκε αποκλειστικά με το σπαθί και τη βία.
Στα πιο πρόσφατα χρόνια, ο κλήρος έπεσε στους Τούρκους να διατηρήσουν τις θηριώδεις παραδόσεις αυτού του θρησκεύματος και να διαπρέψουν σε βιαιότητες που όμοιες τους δεν διέπραξε ποτέ καμιά από τις φυλές που συντάχτηκαν κάτω από τη σημαία του Προφήτη στους παλιούς ή τους νεότερους καιρούς.
Ακολουθεί ένας μερικός κατάλογος σφαγών που διέπραξαν οι Τούρκοι από το 1822 μέχρι και το 1904:




Στο σύνολο αυτό  θα πρέπει να προστεθεί η σφαγή τριάντα χιλιάδων Αρμενίων στα Αδανα το 1905).
Ο επαπειλούμενος και πανταχού παρών κίνδυνος και η μνήμη των τρομερών αυτών σφαγών ήταν τόσο ζωντανά στις ψυχές τών μη-μουσουλμάνων υπηκόων του Σουλτάνου, ώστε αγράμματες χριστιανές μητέρες είχαν αποκτήσει τη συνήθεια να χρονολογούν τα γεγονότα με τη φράση «πριν» ή «μετά την τάδε σφαγή».
 
 

Μικρασιατική καταστροφή: Θεατρική παράσταση στη Νέα Υόρκη

 
Image
Φωνές από τη Μικρασιατική Καταστροφή θα ακουστούν στη Νέα Υόρκη, σε θεατρική παράσταση που θα παρουσιαστεί αύριο στο αμφιθέατρο του Μεταπτυχιακού Κέντρου, του Δημοτικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (CUNY), στο Μανχάταν, σε επιμέλεια και παρουσίαση από την Ακτίνα Σταθάκη.

Η Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης, η οποία είναι η καλλιτεχνική διευθύντρια του ετήσιου φεστιβάλ «Μεταξύ των θαλασσών» που πραγματοποιείται στη Νέα Υόρκη από το 2010, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η παράσταση "Abandon the Citizens" (Πολίτας Εγκαταλείψατε) βασίζεται σε μαρτυρίες επιζώντων της Μικρασιατικής Καταστροφής, οι οποίες έχουν εκδοθεί στα βιβλία "Κοινός Λόγος" της Έλλης Παπαδημητρίου και "Έξοδος" του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών. Η ιδέα για την παράσταση γεννήθηκε πέρυσι, με την επέτειο των 90χρονων της Καταστροφής».

Η κ. Σταθάκη ανέφερε ότι την ενδιαφέρει «η μαρτυρία ως πρώτη ύλη για τη θεατρική δημιουργία». «Και η συγκυρία της επετείου» πρόσθεσε «μου έδωσε το έναυσμα να αρχίσω να ερευνώ αυτό το υλικό, που μέχρι πρόσφατα δεν το γνώριζα καθόλου. Τα κείμενα αποδείχθηκαν πραγματικός θησαυρός και από καλλιτεχνικής απόψεως, αλλά και από ιστορικής γνώσης. Από καλλιτεχνικής απόψεως ο λόγος αυτών των ανθρώπων αποτελεί μεγάλη πρόκληση για έναν ηθοποιό. Η κάθε μαρτυρία έχει το δικό της γλωσσικό ιδίωμα, το δικό της χρώμα και ποιητικότητα. Άλλες καθημερινές και άμεσες, και άλλες αγγίζοντας τα επίπεδα της τραγωδίας (αυτός είναι και ένας λόγος που επέλεξα να το παρουσιάσω στα ελληνικά με αγγλικούς υπέρτιτλους. Για να μη χαθεί η ποιητικότητα και μοναδικότητα του λόγου)».

Στη συνέχεια, επισήμανε ότι «μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες έχει να κάνει με την ηθική ευθύνη του καλλιτέχνη που πραγματεύεται βιογραφικό υλικό: πώς παρουσιάζω αυτές τις ιστορίες με τρόπο που θα σεβαστεί τη μνήμη και την εμπειρία των ανθρώπων». «Αυτό που με ενδιαφέρει με την παράσταση είναι οι ζωές και οι εμπειρίες των απλών ανθρώπων, τα "μικρά" πράγματα που η επίσημη Ιστορία αφήνει απέξω. Αλλά, συγχρόνως, ελπίζω ότι η παράσταση θα βοηθήσει στην έναρξη ενός ειλικρινούς και ενημερωμένου διαλόγου γι' αυτό το κομμάτι της Ιστορίας. Θα με ενδιέφερε πολύ, στο μέλλον, να συμπεριλάβω και μαρτυρίες από Αρμενίους, Τούρκους και Ευρωπαίους, να γίνει μία σύνθεση που θα αναδεικνύει την πολυπλοκότητα του ζητήματος και το ότι σε κάθε περίπτωση οι απλοί άνθρωποι γίνονται πάντα τραγικά θύματα του πολέμου και των πολιτικών υπολογισμών» συμπλήρωσε.
Όσον αφορά τη σημασία της παρουσίασης του συγκεκριμένου έργου σε κοινό της Νέας Υόρκης, η Ελληνίδα καλλιτέχνης υπογράμμισε ότι «είναι σημαντική». Επίσης, εξέφρασε χαρά που της δόθηκε αυτή η δυνατότητα. «Γι' αυτό, είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στην καθηγήτρια Anny Bakalian του τμήματος Middle Eastern and Middle Eastern American Studies του CUNY, για τη βοήθειά της ώστε να ανέβει αυτό το έργο» σημείωσε.
 
 

Η Δίκη των Έξι και η αναψηλάφισή της

15.11.2013 | 00:26
Image
Η Δίκη των Έξι όπως έμεινε στην ιστορία που ακολούθησε τη Μικρασιατική Καταστροφή, αποτέλεσε θέμα αντιπαράθεσης από την την 15η Νοεμβρίου 1922 , όταν και ανακοινώθηκε η απόφαση που οδήγησε στη θανατική καταδίκη και εκτέλεση τριών πρωθυπουργών, δύο υπουργών και ενός αρχιστράτηγου.

Τα δύο βίντεο είναι από την εκπομπή του Χ.Βασιλόπουλου η «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» όπου απόγονοι των εκτελεσθέντων και ιστορικοί εξιστορούν τα γεγονότα Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται σπάνια κινηματογραφικά ντοκουμέντα και φωτογραφίες ζωντανεύοντας έτσι τις συνθήκες της εποχής.

Η δίκη οδηγήθηκε σε αναψηλάφιση σχετικά πρόσφατα με αποτέλεσμα την αθώωση των κατηγορουμένων και εκτελεσθέντων. Απόφαση που όπως θα διαπιστώσετε στα κείμενα που βρίσκονται παρακάτω είχαν προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις
 
 ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ:

Πρόσφυγες, Άρειος Πάγος και η «αναψηλάφηση» της Δίκης των Εξι


Οι οργανώσεις των απογόνων των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής θεωρούν Ύβρι, την απόπειρα αθώωσης των ενόχων της μεγαλύτερης Καταστροφής που υπέστη ποτέ ο ελληνισμός.

Παρουσιάζουμε παρακάτω :

  • Τη δήλωση της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδας και
  • Κάποιες από τις δεκάδες ανακοινώσεις διαμαρτυρίας που εξέδωσαν οι προσφυγικοί φορείς, πρωτοβάθμιοι και δευτεροβάθμιοι


1 - Η ΟΠΣΕ σε δήλωση πολιτικής αγωγής στην δίκη, κατά Του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη και ζητά να απορριφθεί η αίτηση επανάληψη της διαδικασίας της δίκης

Το σωματείο με την επωνυμία «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ» προέβη με τον δικηγόρο Κωνσταντίνο Κατερινόπουλο σε δήλωση πολιτικής αγωγής στην δίκη, κατά Του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη και ζητά να απορριφθεί η αίτηση επανάληψη της διαδικασίας της δίκης και να μην αναθεωρηθεί η από 15 Νοεμβρίου 1922 απόφαση του Έκτακτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών.

Ως σωματείο πληροφορηθήκαμε για τη δίκη τη Δευτέρα 10/5 και δεν υπήρχε καθόλου χρονικό περιθώριο, ούτε πρόσβαση στη δικογραφία.

Μάλιστα, η παράσταση έγινε υπό δύσκολες συνθήκες καθώς το πρωί επί 20 λεπτά ο Εισαγγελέας Έδρας, κ. Τσάγγας δεν παραλάμβανε τη δήλωση πολιτικής αγωγής με διάφορα δικονομικά προσχήματα και τελικά αναγκάστηκα να προσφύγω στον Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου κ. Τέντε όπου κατόπιν εντολής του η γραμματεία της Εισαγγελίας παρέλαβε το δικόγραφο.

Από τον συνήγορο της Ομοσπονδίας Κωνσταντίνο Κατερινόπουλο, έγινε εκτεταμένη προφορική ανάπτυξη στο ακροατήριο και η προθεσμία για το υπόμνημα είναι για τη Δευτέρα 17/5. Ζητήθηκαν τα έγγραφα της δικογραφίας για να γραφεί το υπόμνημα και δεν δόθηκαν αυθημερόν αλλά υποβλήθηκε γραπτή αίτηση και χορηγήθηκαν σήμερα.

ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΕΙΝΑΙ :

Ο κατηγορούμενος για τον οποίο ζητείται η ακύρωση της απόφασης καταδικάστηκε για τα εγκλήματα «της εσχάτης προδοσίας και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη άλλου συγκατηγορουμένου του [Χατζηανέστης] για την πράξη της παράδοσης στον εχθρό μεγάλων τμημάτων του στρατού και για την παρεμπόδιση συνάθροισης αυτού και συνακόλουθα τη σφαγή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας».

Τα εγκλήματα για τα οποία αυτοί κατηγορήθηκαν ήταν :


Α) ότι με τις πράξεις και παραλείψεις τους σχετικά με τον πόλεμο ήταν ότι ενήργησαν παράνομα και εν γνώσει τους με τρόπο που μπορούσε να ενισχύσει τις πολεμικές δυνάμεις του εχθρού και να βλάψει τις πολεμικές δυνάμεις της ελληνικής Πολιτείας, καθόσον η κύρια κατηγορία αφορούσε την απόσυρση του στρατού από όλο το δυτικό μέτωπο την κρίσιμη περίοδο του Ιουλίου Αυγούστου 1922, όπως ιδίως την απόσυρση μεταξύ Μπέλ Τεπέ και υψωμάτων Κιοπουρλού, και την αποστολή 22.000 στρατιωτών στην Θράκη την περίοδο 13/8- 2/9/1922 με αποτέλεσμα να μείνουν ακάλυπτα χιλιάδες χιλιόμετρα του μικρασιατικού μετώπου, β)την άτακτη και βεβιασμένη υποχώρηση αντί της ανασύνταξης και συντεταγμένης κάλυψης του μικρασιατικού ελληνισμού και η παράδοση οπλισμού και εφοδίων στον εχθρό και ως εκ τούτου να επέλθει η ήττα του Ελληνικού Στρατού και η καταστροφή του μικρασιατικού Ελληνισμού.

Β) Ότι με τις πράξεις και παραλείψεις εγκατέλειψαν τους άμαχους Έλληνες με αποτέλεσμα αυτοί να σφαγιαστούν από τους Τούρκους και οι υπόλοιποι να μετατραπούν σε πρόσφυγες και έτσι ευνόησαν τις πολιτικές βλέψεις του εχθρού πάνω στο έδαφος που παραχωρούσε η συνθήκη των Σεβρών στην Ελλάδα (ο οποίος εχθρός σκοπούσε στη γενοκτονία και ξεριζωμό των Ελλήνων) και ενήργησαν εν γνώσει με τρόπο που μπορούσε να μειώσει την πίστη των πολιτών στο Ελληνικό κράτος, κάτι που συντελέστηκε αφού αυτοί έμειναν μόνοι και αβοήθητοι στο μένος των τουρκικών στρατευμάτων που έκαψαν τη Σμύρνη και λεηλάτησαν σκότωσαν και έδιωξαν το σύνολο του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.
Κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποκλεισθεί από τους κατοίκους και τους απόγονους των τμημάτων εκείνων της Ελληνικής Επικράτειας που ενώ με βάση τη συνθήκη των Σεβρών ανήκαν στο Ελληνικό Κράτος, Μικρά Ασία και Ανατολική Θράκη, έπεσαν οριστικά στα χέρια του εχθρού [Οθωμανικό και στη συνέχεια Τουρκικό Κράτος], από τις πράξεις και παραλείψεις των τότε κατηγορούμενων και καταδικασθέντων, να παραστούν διά των συλλόγων και σωματείων τους ως πολιτικώς ενάγοντες.

Αυτό διότι ναι μεν οι συγκεκριμένες διατάξεις προστατεύουν το έννομο αγαθό της κρατικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους, αλλά ταυτόχρονα αποσκοπούν και στην προστασία των εννόμων αγαθών της περιουσίας και της ιδιοκτησίας των πολιτών του κράτους που κατοικούν στις εν λόγω περιοχές του κράτους που αποσπάστηκαν τελικά από την Ελληνική Κυριαρχία και περιήλθαν στο Τουρκικό Κράτος.

Το αποτέλεσμα ήταν 2.100.000 Έλληνες μικρασιάτες, να ξεριζωθούν από τα πανάρχαια πατρογονικά τους εδάφη, πολλοί από αυτούς να θανατωθούν και αυτοί που σώθηκαν να καταφύγουν πρόσφυγες στην υπόλοιπη Ελλάδα και στις πόλεις αυτής χάνοντας εν τω μεταξύ την ακίνητη ιδιοκτησία τους γη και σπίτια καθώς και το σύνολο σχεδόν της κινητής περιουσίας τους καθώς και τις εμπορικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις τους, αλλά κυρίως της βιοτικής σχέσης κάθε Έλληνα με την εστία του, καθώς και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού του με τη γη των προγόνων του πέρα και έξω από κάθε υλική αξία. Τα έννομα αυτά αγαθά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας των προσφύγων καθώς και της ζωής όσων σκοτώθηκαν, αλλά κυρίως της βιοτικής σχέσης με την εστία τους και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού του κάθε Έλληνα με τη γη των προγόνων του πέρα και έξω από κάθε υλική αξία, προστατεύουν εξίσου με σαφήνεια οι σχετικές ποινικές διατάξεις.

Η Ομοσπονδία μας αποτελείται από 185 σωματεία Ελλήνων μικρασιατών προσφύγων, μέλη των οποίων, είναι περισσότεροι από (300.000) τριακόσιες χιλιάδες απόγονοι [παιδιά, έγγονοι και δισέγγονοι] των προσφύγων του 1922.
Σύμφωνα με το καταστατικό μας, σκοπός της ομοσπονδίας είναι η διατήρηση και η συνέχιση στο μέλλον της μνήμης των πατρογονικών εδαφών και των χαμένων πατρίδων όλων των μικρασιατών προσφύγων και η προβολή και διεκδίκηση των ιστορικών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του προσφυγικού ελληνισμού και των θυμάτων του διωγμού των ετών 1922-1924, καθώς επίσης και η διατήρηση της μνήμης και της σύνδεσης των απογόνων των προσφύγων με την προγονική κληρονομιά.

Κατά συνέπεια η ομοσπονδία μας ως καθολικός και αντιπροσωπευτικός φορέας των (3.500.000) τριών εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων απογόνων των μικρασιατών προσφύγων στην Ελλάδα εκφράζει τη συλλογική συνείδηση και μνήμη του προσφυγικού ελληνισμού.
Είναι σαφές ότι οι πράξεις και οι παραλείψεις των κατηγορούμενων για τις οποίες αυτοί καταδικάστηκαν προκάλεσαν την μικρασιατική καταστροφή και την έξοδο-ξεριζωμό του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, από τις πατρογονικές ρίζες του, μετά από 3.000 χρόνια παρουσίας στην Μικρά Ασία.

Οι πράξεις και οι παραλείψεις των κατηγορουμένων προκάλεσαν την καταστροφή της ιδιοκτησίας και της περιουσίας αλλά κυρίως προκάλεσαν την ολοσχερή καταστροφή της βιοτικής σχέσης με την εστία τους και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού των μικρασιατών Ελλήνων με τη γη των προγόνων τους και έτσι η καταστροφή αυτού του ιστορικού δεσμού των προγόνων των μελών των σωματείων μας συνιστά στο διηνεκές ηθική βλάβη σε βάρος των προγόνων μας και ημών όχι μόνο ή κυρίως ως άτομα, αλλά ως η εκφρασμένη συλλογική οντότητα του μικρασιατικού ελληνισμού που ενσαρκώνεται στην συλλογική μνήμη και στην ιστορική συνέχεια των απογόνων των αρχικών προσφύγων, όπως αυτή πλέον εκφράζεται μέσα από τις συλλογικές οργανώσεις του προσφυγικού ελληνισμού, συλλογικός φορέας και εκφραστής των οποίων είναι η δική μας Ομοσπονδία.

Αυτή η στο διηνεκές ηθική βλάβη που έχουν υποστεί όλοι οι απόγονοι των μικρασιατών προσφύγων και η ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης των πατρίδων καθώς και της αίσθησης απόδοσης δικαίου και δικαιοσύνης όπως εκφράστηκε με την απόφαση του Έκτακτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών, είναι εκείνη που νομιμοποιεί τη σημερινή μας παράσταση ως πολιτική αγωγή, στη δίκη που έχει ανοίξει με την αίτηση επανάληψης της δίκης.

Τυχόν αθώωση των καταδικασθέντων με αποδοχή της αίτησης συνιστά ευθεία προσβολή της συλλογικής μνήμης όλων των απογόνων των μικρασιατών προσφύγων και προσβάλλει βάναυσα την ιστορική τους μνήμη και βέβαια συνιστά βάναυση προσβολή των σκοπών των σωματείων μελών μας και της Ομοσπονδίας μας.

Για το λόγο αυτό έχουμε έννομο συμφέρον στην παρούσα δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής και ζητούμε να καταδικαστεί ο αιτών στην αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του σωματείου μας, από τις πράξεις του κατηγορούμενου, καθόσον η σχετική προσβολή εξακολουθεί και παράγει τα έννομα αποτελέσματα της στο διηνεκές σε συνδυασμό με την κρινόμενη ενέργεια του απογόνου του αιτούντος να ακυρώσει σήμερα σε ενεστώτα πλέον χρόνο, την ιστορική εκείνη απόφαση που αποτέλεσε την δικαίωση για τους πρόσφυγες και να επιδιώξει την εκ των υστέρων και μετά 86 έτη την αθώωση των καταδικασθέντων με σκοπό και επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να μείνει ιστορικά αδικαίωτη η μεγαλύτερη σύγχρονη εθνική καταστροφή και βέβαια να προσβληθεί με μόνη την υποβολή της κρινόμενης αίτησης, βάναυσα η ιστορική συλλογική μνήμη των μελών μας όπως αυτή εκφράζεται και επιδιώκεται να διατηρείται στο διηνεκές, από τους σκοπούς του Σωματείου μας.
http://mikrasiatis.gr/?p=2030

2) ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ



Πανελλήνια Ομοσπονδία Μικρασιατικών Σωματείων
(http//www.mikrasia.gr
Θεσσαλονίκη, 17-11-09, αρ. πρ. 167

Προς
1) Αξιότιμο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου
Κ. Γεώργιο Καλαμίδα
Άρειος Πάγος
Λ. Αλεξάνδρας 121
11510 Αθήνα
2) Προϊστάμενο Διεύθυνσης Γραμματείας

Θέμα: Θέση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μικρασιατικών Σωματείων (ΠΟΜΣ) για την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση γύρω από την αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι, τα σχετικά δημοσιεύματα και τη νέα εκδίκαση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο, η Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μικρασιατικών Σωματείων (ΠΟΜΣ) θεωρεί τα ακόλουθα:
Είναι πάγια θέση όλων μας ότι η Ιστορία είναι ΜΙΑ, γνωστή σε όλους μας και δεν μπορεί να αλλοιωθεί μετά από 87 ολόκληρα χρόνια. Εμείς ως Μικρασιάτες δεύτερης γενιάς και οι νεότερες γενιές, είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων και όξυνσης των παθών.

Η «Μικρασιατική Τραγωδία» παραμένει ανοιχτή πληγή στον Προσφυγικό Ελληνισμό της Καθ’ ημάς Ανατολής και οι έννοιες της «Γενοκτονίας» και του «Ξεριζωμού» ποτέ δεν έπαψαν να μας ταλανίζουν. Ως συνέπεια των άνωθεν, θεωρούμε πρόκληση στη μνήμη των προγόνων μας την τυχούσα «αθώωση» των καταδικασθέντων και δηλώνουμε ότι θα προστατεύσουμε τη μνήμη τους με κάθε νόμιμο μέσο, καθώς αυτός είναι ο ρόλος και το χρέος των Μικρασιατικών Συλλόγων και της Ομοσπονδίας μας.


Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ "Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ"


Με απόφαση του Δ.Σ. αρ. πρακτ. 614/9-11-2009, εξέδωσε το παρόν Ψήφισμα, αφορμής δοθείσης της προσφυγής, στον Άρειο Πάγο, ενός των απογόνων των Εξ καταδικασθέντων και εκτελεσθέντων, ως υπευθύνων της Μικρασιατικής Καταστροφής, με την οποίαν αιτείται η αναψηλάφιση δίκης των, προς αποκατάσταση της μνήμης και απαλλαγής των από το στίγμα της Εσχάτης Προσδοσίας.

Ως απόγονοι, δεύτερης και τρίτης γενιάς Μικρασιατών, που υπέστησαν τα πάνδεινα εκδιωκόμενοι από τις πατρογονικές τους εστίες, βασανιζόμενοι και βιαζόμενοι, διότι έτσι το αποφάσισαν κάποιοι, αρνούμαστε να δεχθούμε, έστω και σαν ιδέα την αναψηλάφιση της ελληνικής Δίκης της Νυρεμβέργης.

Θα ήταν προσβολή, ασέβεια και ασυγχώρητο λάθος προς του ςχιλιάδες νεκρούς πρόσφυγες προγόνους μας. Το μόνο που θα καταφέρει μια τέτοια ενέργεια θα είναι ένας νέος διχασμός, αφού θα είναι δίκη πολιτικού χαρακτήρα και όχι ποινικού.

Ως μέλη συλλόγου που έχουν ακόμη νωπές τις μνήμες των προγόνων τους, είμαστε κάθετα αντίθετοι με την προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας και την αναψηλάφιση της Δίκης του Νοεμβρίου του 1922.
MΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

---------------------------------------------------------------------------------

΄Ενωση Σμυρναίων
Καρύτση 3, Αθήνα

ANAKOINΩΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞΙ


Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της δίκης των ΄Εξι, από την ΄Ενωση Σμυρναίων εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

«Θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση πολιτικό χαρακτήρα θα έχει, θα προκαλέσει νέο διχασμό και θα «ξύσει και πάλι τις παλιές πληγές».
Η εκστρατεία για αποκατάσταση των καταδικασθέντων της δίκης των έξι, έχει μια νομική και μια ιστορική διάσταση. Κατά το καθαρά νομικό, δηλαδή το ποινικό σκέλος, η παρέλευση ακόμη και τόσων δεκαετιών δεν εμποδίζει την κίνηση της διαδικασίας αναψηλάφησης σε περιπτώσεις όπου οι κληρονόμοι του καταδικασθέντος επιδιώκουν την αποκατάσταση της μνήμης του προσκομίζοντας νέα στοιχεία. Εν προκειμένω, ωστόσο, δεν φαίνεται να γίνεται λόγος για νέα στοιχεία, παρά μόνο για μεταγενέστερες πολιτικές εκτιμήσεις. Χωρίς νέα αποδεικτικά στοιχεία, όμως, δεν θα μπορούσε να διαλευκανθεί ο βαθμός αμέλειας ή η δυνατότητα πρόβλεψης των αποτελεσμάτων συγκεκριμένων στρατιωτικών ενεργειών, οι δε σύγχρονοι ιστορικοί, δημοσιογράφοι ή στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, αγέννητοι κατά τη στιγμή των κρινομένων γεγονότων, είναι εξ ορισμού αναρμόδιοι να καταθέσουν τη δευτερογενή επιστημονική γνώση τους ως υποκατάστατα ζώντων μαρτύρων. Επί πλέον, οι ειδικές περιστάσεις υπό τις οποίες είχε εκτυλιχθεί η δίκη των έξι καθιστούν αδύνατο το να υπεισέλθει ο σημερινός δικαστής στη θέση του παλαιοτέρου και να διορθώσει τυχόν λάθη του, καθώς το σημερινό νομικό πλαίσιο που διέπει τη δικαιοδοσία αλλά και την ουσία της υπόθεσης είναι παντελώς ασύμβατο προς εκείνο που ίσχυε τη στιγμή της δίκης, ενώ δεν νοείται καi επανάληψη ποινικής διαδικασίας για πράξεις που σήμερα πια εκφεύγουν κάθε ποινικής αντιμετώπισης.

Σημαντική, κατανοητή και συμπαθής η προσπάθεια των οικείων των καταδικασθέντων για αποκατάσταση της καλής φήμης των προγόνων τους, αλλά πιό σημαντική είναι η διατήρηση της ηρεμίας και της συνοχής της Χώρας.
Κατά συνέπεια και ως απόγονοι των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής αντιμετωπίζουμε ως πρόκληση και σπίλωση της μνήμης των δεκάδων χιλιάδων αδικαίωτων νεκρών μας την απόπειρα αυτή.
Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης

Πέμπτη, 05 Νοέμβριος 2009

-------------------------------------------------------------------------------------------

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΟΠΣΕ)

Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της δίκης των Εξ, θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση πολιτικό χαρακτήρα θα έχει.

Η εκστρατεία για αποκατάσταση των καταδικασθέντων της δίκης των έξι, έχει μια νομική και μια ιστορική διάσταση. Κατά το καθαρά νομικό, δηλαδή το ποινικό σκέλος, η παρέλευση ακόμη και τόσων δεκαετιών δεν εμποδίζει την κίνηση της διαδικασίας αναψηλάφησης σε περιπτώσεις όπου οι κληρονόμοι του καταδικασθέντος επιδιώκουν την αποκατάσταση της μνήμης του προσκομίζοντας νέα στοιχεία. Εν προκειμένω, ωστόσο, δεν φαίνεται να γίνεται λόγος για νέα στοιχεία, παρά μόνο για μεταγενέστερες πολιτικές εκτιμήσεις. Χωρίς νέα αποδεικτικά στοιχεία, όμως, δεν θα μπορούσε να διαλευκανθεί ο βαθμός αμέλειας ή η δυνατότητα πρόβλεψης των αποτελεσμάτων συγκεκριμένων στρατιωτικών ενεργειών, οι δε σύγχρονοι ιστορικοί, δημοσιογράφοι ή στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, αγέννητοι κατά τη στιγμή των κρινομένων γεγονότων, είναι εξ ορισμού αναρμόδιοι να καταθέσουν τη δευτερογενή επιστημονική γνώση τους ως υποκατάστατα ζώντων μαρτύρων. Επί πλέον, οι ειδικές περιστάσεις υπό τις οποίες είχε εκτυλιχθεί η δίκη των έξι καθιστούν αδύνατο το να υπεισέλθει ο σημερινός δικαστής στη θέση του παλαιοτέρου και να διορθώσει τυχόν λάθη του, καθώς το σημερινό νομικό πλαίσιο που διέπει τη δικαιοδοσία αλλά και την ουσία της υπόθεσης είναι παντελώς ασύμβατο προς εκείνο που ίσχυε τη στιγμή της δίκης, ενώ δεν νοείται καν επανάληψη ποινικής διαδικασίας για πράξεις που σήμερα πια εκφεύγουν κάθε ποινικής αντιμετώπισης.

Με αφορμή, όμως, την προσφυγή στον Άρειο Πάγο για την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ είδαν το φως της δημοσιότητας επιχειρήματα και απόψεις σχετικά με τη μικρασιατική εκστρατεία, τα οποία στερούνται ιστορικής ακρίβειας. Ούτε προκύπτουν από ψύχραιμη ανάλυση των ιστορικών γεγονότων, που θα περίμενε κανείς ότι η χρονική απόσταση θα προσέφερε. 87 χρόνια μετά με άστοχες και αστήρικτες διατυπώσεις επανέρχεται, δυστυχώς, ένα κλίμα «Εθνικού Διχασμού».
Ανοίγει ένας διάλογος για ένα θέμα ιδιαίτερα σύνθετο. Ο διάλογος είναι βεβαίως θεμιτός και απαραίτητος. Όμως μία κορυφαία ιστορική στιγμή του 20ού αιώνα, ένα πολυσύνθετο θέμα με ιδιαίτερες πολιτικές, κοινωνικές και στρατιωτικές προεκτάσεις, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο νέας δικαστικής διαδικασίας.

Ορισμένοι φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν την αναψηλάφηση ως ευκαιρία για την ιστορική αποκατάσταση και δικαίωση των πρωταγωνιστών και τελικώς για την απόσειση των βαρύτατων ευθυνών των κυβερνήσεων που διαδέχθηκαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο για την καταστροφή του 1922.
Ως απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας που συνέβη στην Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, θεωρούμε ιταμή και απαράδεκτη πρόκληση στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών την επιχειρούμενη, μέσω δίκης, «αθώωση» των υπευθύνων της μεγαλύτερης καταστροφής, που υπέστη ποτέ το ελληνικό έθνος.
Οποιαδήποτε παρόμοια διαδικασία μας βρίσκει αντίθετους και δηλώνουμε ότι θα προστατεύουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο.
Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης, αφήνοντας την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.
πρόεδρος: Θανάσης Λαγουδήμος

------------------------------------------------------------

ΨΗΦΙΣΜΑ 19Ου ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΗΠΑ-ΚΑΝΑΔΑ
Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ, θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση θα έχει πολιτικό χαρακτήρα και θα διχάσει για άλλη μια φορά τον ελληνισμό.

Δηλώνουμε ότι η απόπειρα αναψηλάφησης της Δίκης των Εξ που επιχειρείται στην Ελλάδα από διάφορους κύκλους είναι άτοπη και προσβλητική για τους απογόνους των θυμάτων της πολιτικής των Εξ. Η πολιτική που άσκησαν από τον Νοέμβριο του 1920 έως και το Σεπτέμβριο του 1922 χαρακτηριζόταν από εμπάθεια, συνειδητή υποβάθμιση της θέσης της Ελλάδος από το συμμαχικό στρατόπεδο, περιφρόνηση των Ελλήνων της υπό διάλυση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχαν υποστεί ήδη την πολιτική γενοκτονίας από τους Νεότουρκους. Ως απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας που συνέβη στον Πόντο και της Μικρασιατικής Τραγωδίας, θεωρούμε ιταμή και απαράδεκτη πρόκληση στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών την επιχειρούμενη, μέσω δίκης, «αθώωση» των υπευθύνων της μεγαλύτερης καταστροφής, που υπέστη ποτέ το ελληνικό έθνος. Οποιαδήποτε παρόμοια διαδικασία μας βρίσκει αντίθετους και δηλώνουμε ότι θα προστατεύουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο.
Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης, αφήνοντας την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.
πρόεδρος: Δημήτρης Μολοχίδης

---------------------------------------------------------
ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ – ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΡΥΟΧΩΡΙΟΥ “Ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ” ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞΙ.

Οι μέρες που διανύουμε είναι κρίσιμες. Μέσα στην πολυεπίπεδη κρίση που ταλανίζει την κοινωνία και την πατρίδα μας ορισμένοι επιχειρούν την αναθεώρηση της ιστορίας, μέσα στη ζάλη της υπερπληροφόρησης και του φόβου της κοινωνίας για το μέλλον της.
Ανθρώπινο να θέλεις να αποκαταστήσεις το όνομα των προγόνων σου, αλλά όχι βιάζοντας την ίδια την ιστορία. Επιχειρούν να αναβιώσουν τον αντιπροσφυγισμό, το μίσος και τον πόνο μιας καταστροφικής περιόδου για τον Ελληνισμό.
Κάποιοι επιχειρούν να υποβαθμίσουν την Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής σε ένα αποκλειστικά “δικό μας πρόβλημα”. Οφείλουμε να αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε μια τέτοια εξέλιξη.
Αρνούμαστε να μας ακυρώσουν από τη συλλογική συνείδηση και την ελληνική ιστορία. Εννιά δεκαετίες μετά δεν θα σιωπήσουμε αποδεχόμενοι τον ευνουχισμό της ιστορικής μνήμης και της συλλογικότητας μας.
Εμείς, ανήμερα της Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, οφείλουμε να δώσουμε νόημα και περιεχόμενο στις διεκδικήσεις μας. Δεν νοείται να αγωνιζόμαστε για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας και να “ακυρωνόμαστε” μέσα στην ίδια τη χώρα μας.
Ο οργανωμένος χώρος πρέπει να αντιδράσει. Οι ομοσπονδίες γιατί σιωπούν; Γιατί τα επίσημα όργανα των ΠΟΕ και ΠΟΠΣ δεν πρωτοστατούν σε αυτό τον αγώνα;

Τα πρωτοβάθμια σωματεία πρέπει να αντιταχθούν στην αναψηλαφηση της Δίκης και να αγνοήσουν τις όποιες νουθεσίες να πράξουν κάτι διαφορετικό από το αυτονόητο: να υποστηρίξουν με όλες τις δυναμεις τους την προσπάθεια να ακυρωθεί η αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι.
Παροτρύνουμε τα πρωτοβάθμια σωματεία της Περιφέρειας μας να υποστηρίξουν δυναμικά αυτή την προσπάθεια.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

-------------------------------------------------------
Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος
Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδος και ΝήσωνΝοταρά 45 & Μετσόβου 30, Αθήνα

Προς: Τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΛΑΜΙΔΑ
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδος και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος βαθύτατα ανησυχεί για την αναψηλάφηση, από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, της δίκης των ενόχων της Μικρασιατικής Καταστροφής, γνωστής ως δίκη των εξ.
Το ζήτημα του αιτήματος, από τους απογόνους, της αναψηλάφησης είναι απολύτως κατανοητό σε ανθρώπινο επίπεδο.

Όμως τυχόν «αθώωσή» τους επαναφέρει το αίσθημα του αποκλεισμού της προσφυγικής μνήμης από την επίσημη ιστορία της Ελλάδας, αναθεωρεί και διαστρεβλώνει την ιστορία οξύνοντας τα πολιτικά πάθη και αποτελεί για εμάς τους Πόντιους αλλά και όσους έλκουν την καταγωγή από την καθʼ ημάς Ανατολή άκρως προσβλητική ενέργεια κατά ημών των ιδίων αλλά και της συλλογικής μας μνήμης.
Ίσως σε εκείνη την δίκη να διέφυγαν κάποιοι της κρίσης της δικαιοσύνης, όπως επίσης σίγουρα δεν συμπεριελήφθησαν στο κατηγορητήριο και άλλα εγκλήματα εις βάρος του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας όπως η ψήφιση από την τότε κυβέρνηση του νόμου 2670/1922 και των σχετικών βασιλικών διαταγμάτων που απαγόρευαν την είσοδο στην Ελλάδα των Ελλήνων της Ιωνίας παραδίδοντάς τους έτσι έρμαια στο σπαθί των Τούρκων εθνικιστών.

Ογδόντα οκτώ χρόνια μετά η προσπάθεια αθώωσης των πρωταιτίων, που εξαιτίας της πολιτικής τους το ελληνικό έθνος υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του, θεωρείται από εμάς ιταμή πρόκληση και απαράδεκτη σπίλωση της μνήμης των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών μας από τον τούρκικο εθνικισμό.
Δεν δύναται μέσω της αναψηλάφησης να παραχαράσσεται η Ιστορία από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας και να μην υπάρχουν ένοχοι για εκείνο το μέγα έγκλημα.
Κάνουμε έκκληση στον Άρειο Πάγο να μην προχωρήσει σε μια τέτοια άστοχη ενέργεια και να αφήσει την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.
Ενέργεια που ούτε δικτατορικά καθεστώτα στη χώρα μας αποτόλμησαν.
Άλλως, προστατεύοντας τη μνήμη των προγόνων μας, θα μας βρει παντελώς αντίθετους καθ’ οιονδήποτε νόμιμο τρόπο.
 
 
ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

ΝΙΚΟΣ ΨΥΡΟΥΚΗΣ

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΓΑΙΟΥ-ΚΟΥΚΙΔΑ 
 
 
 
 
Ανάρτηση από:dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr