Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Καλά Χριστούγεννα ….ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!!!!!



Η αντιγραφή από το λιτό και κατατοπιστικό ρεπορτάζ της Καθημερινής που κάνει μία περιεκτικότατη περίληψη της έκθεσης της ΑΑΔΕ. Πλέον του 1 εκατομμυρίου ανθρώπων έχουν υποστεί κατασχέσεις. 1.000 άνθρωποι τουλάχιστον την ημέρα βλέπουν να τους κατάσχονται χρήματα από τους λογαριασμούς τους. Οι λογαριασμοί, πια, εδώ και καιρό είναι απαραίτητοι για να μπορεί να πληρωθεί κάποιος οτιδήποτε. 4.170.753 άνθρωποι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία! Ο πληθυσμός της χώρας την 1η Ιανουαρίου του 2017 ανερχόταν στα 10.757.300. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει σπίτι να μην χρωστάει. Δεν είναι μόνο οι πλειστηριασμοί κατοικιών που καταρρακώνουν αυτή την κοινωνία. "Ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο ο αριθμός των φορολογουμένων που έχουν υποστεί κατασχέσεις, οι οποίες πλέον διενεργούνται με ρυθμό περίπου 1.000 κάθε ημέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα, ο αριθμός των φορολογούμενων στους οποίους έχουν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης έφθασε τον Οκτώβριο τα 1.014.295, άτομα, αριθμός ηυξημένος κατά 22.903 σε σχέση με τον Σεπτέμβριο. Προκύπτει έτσι ότι οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες προβαίνουν σε περίπου 1.000 κατασχέσεις κάθε εργάσιμη ημέρα του μήνα. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι ο αριθμός των οφειλετών με ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία έφθασε στα τέλη Οκτωβρίου τα 4.170.753 άτομα (μείωση κατά 96.655), εκ των οποίων 1.718.371 είναι εκτεθειμένοι σε μελλοντικά μέτρα είσπραξης (κατασχέσεις και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων). Ο εκρηκτικός ρυθμός των κατασχέσεων «πιστοποιείται» και από τα σχετικά έσοδα του προϋπολογισμού: Ετσι, ο εισπρακτικός μηχανισμός της ΑΑΔΕ κατάφερε να εισπράξει το α' 10μηνο του έτους συνολικά 1,7 δισεκατομμύρια από νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές και άλλα 2,3 δισ. ευρώ από σωρευμένες οφειλές παλαιότερων ετών. Σύνολο εισπράξεων 4 δισεκατομμύρια από την αρχή του έτους. Επιπλέον, στα τέλη Οκτωβρίου, τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν κατά 1,2 δισ. ευρώ και έχουν πλέον ανέλθει σε 10,4 δισ. ευρώ έναντι 9,2 δισ. τον Σεπτέμβριο. Το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο έχει σχεδόν αγγίξει τα 100 δισ. ευρώ συνυπολογιζομένων των παλαιών οφειλών ύψους 89,3 δισ."

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

1950 - 1970 Τα χρόνια που άλλαξαν το τραγούδι

1950 - 1970 Τα χρόνια που άλλαξαν το τραγούδι
Οι βασανισμένοι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν αναζητούσαν το τραγούδι μόνο για να διασκεδάσουν, να ψυχαγωγηθούν, να εκτονωθούν, να μερέψουν, να «αποδράσουν», να λησμονήσουν, να ονειρευτούν, μα κυρίως για να λυτρωθούν. 
Η δικτατορία ανέκοψε την πρόοδο του ελληνικού τραγουδιού και άρχισε η υπονόμευση και η γενικότερη απονεύρωσή του, η οποία φάνηκε καθαρά στο τέλος της επόμενης δεκαετίας, όταν διακρίνονται τα πρώτα σημάδια της αποκαλούμενης παρακμής. Μια παρακμή που βιώνουμε απολύτως σήμερα, για άλλους λόγους.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Το πρόσωπο της χώρας ήταν μελαγχολικό στη χαραυγή της δεκαετίας του ’50. Ή, καλύτερα, θύμιζε το πρόσωπο του μεγαλύτερου δημιουργού της εποχής εκείνης -και ίσως όλων των εποχών-, του Βασίλη Τσιτσάνη, που ήταν μισό χαμόγελο και μισό παράπονο. Η Ελλάδα έβγαινε σιγά σιγά από μια κατασκότεινη σήραγγα -πόλεμος, κατοχή, πείνα, Εμφύλιος- και προσπαθούσε απεγνωσμένα να σταθεί στα πόδια της, να γειάνει τις βαθιές της λαβωματιές, να βρει τον χαμένο βηματισμό της, να καθαρίσει το πρόσωπό της απ’ τα αίματα, να πάρει βαθιές ανάσες, να ανασυγκροτηθεί. Ο πόνος πολύς, η φτώχεια μεγάλη και απερίγραπτη, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα παράξενη και αντιφατική, σε μπέρδευε και δεν γνώριζες πού σταματά η πραγματικότητα και πού αρχίζει η προσδοκία. Η απογοήτευση και η ελπίδα άλλαζαν αστραπιαία θέσεις, οι ώρες ήταν κρίσιμες, το τοπίο άλλοτε θολό και άλλοτε καθαρότερο· οι άνθρωποι του λαού αναγκάζονταν να καταφεύγουν στο μεγάλο ακαταμάχητο και διαχρονικό τους όπλο: το τραγούδι.


Οι βασανισμένοι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν αναζητούσαν το τραγούδι μόνο για να διασκεδάσουν, να ψυχαγωγηθούν, να εκτονωθούν, να μερέψουν, να «αποδράσουν», να λησμονήσουν, να ονειρευτούν, μα κυρίως για να λυτρωθούν. Δεν είναι, άλλωστε, άγνωστό -υπάρχουν μαρτυρίες γι’ αυτό- πως πολλοί τραγουδώντας λησμονούσαν και τις αμεσότερες βιοτικές ανάγκες, λησμονούσαν ακόμη και την πείνα τους. Ο μέγιστος τραγουδοποιός Λευτέρης Παπαδόπουλος λέει χαρακτηριστικά σε κάποιους απόλυτα βιωματικούς του στίχους: Δεν είχαμε ψωμί/μα είχαμε τραγούδι/εσόλιαζ’ ο πατέρας τον καιρό/και δίχως αφορμή/γεννιόταν το λουλούδι/στις γλάστρες, στα περβάζια, στο νερό. Είναι ειπωμένο μα πρέπει να ακουστεί κι εδώ: οι μεγάλες δυσκολίες, ο βαθύτατος πόνος, η διαρκής αγωνία, η παρατεταμένη αβεβαιότητα, το ανέλπιδο μέλλον, οι «απελπισμένες παλάμες», κι άλλα πολλά ακόμη στοιχεία δεν βοηθούν απλά μα είναι τα σπουδαία υλικά που μ’ αυτά χτίζονται τα μεγάλα έργα.
Το τραγούδι είναι σαφέστατα ο αντικατοπτρισμός του προσώπου του ανθρώπου κάθε εποχής, των έργων του και του κοινωνικού, γενικότερα, γίγνεσθαι. Αυτό νομίζω πως μόνο ένας κακοπροαίρετος δεν θα το δεχτεί. Το τραγούδι, ακόμη, σε εποχές οξύτητας λειτουργεί πολλές φορές σαν μεσολαβητής και μακάριος ειρηνοποιός ενώπιον των αντιμαχομένων. «Τω καιρώ εκείνω», λοιπόν, πολλά τραγούδια προσπάθησαν να κατευνάσουν, να καταπραΰνουν τα πάθη, που σε κάποιες ψυχές σιγόκαιγαν σαν τη χειμωνιάτικη χόβολη σε λαϊκό παραγώνι. Ήταν αναμενόμενα αυτά αν αναλογιστούμε την οδυνηρή περίοδο που προηγήθηκε και τις ρωγμές που άφησε σε εκατομμύρια καρδιές.

Τη δεκαετία του ’60 πολλοί χαρισματικοί δημιουργοί προσπάθησαν να γίνουν κήρυκες συναδέλφωσης για να μην επιστρέψουν ποτέ στη χώρα μας οι ολέθριες συνέπειες του διχασμού και να μη βρουν τόπο να σταθούν και «να ανθίσουν» τα πάθη και οι καταστροφικοί φανατισμοί. Ενδεικτικά αναφέρω Το Τραγούδι Του Νεκρού Αδελφού, του γιγαντόβιου Μίκη Θεοδωράκη
-κ’ οι στίχοι είναι δικοί του εδώ-, που οραματίζεται να φιλιώσει τα πολεμοχαρή αδέλφια εμπρός στο μητρικό, νεκρικό κρεβάτι.

Τι κρίμα, όμως, που αυτή η τόσο ελπιδοφόρα περίοδος ανακόπηκε από τη μεθοδευμένη και ξενοκίνητη δικτατορία η οποία άπλωσε παντού τα κατάμαυρα δίχτυα της και φυλάκισε σώματα, ψυχές, ταλέντα και συνειδήσεις. Η δικτατορία που επιβλήθηκε στην πατρίδα μας την 21η Απριλίου 1967 δεν θα μπορούσε να μην επηρεάσει το λαϊκό τραγούδι, και μάλιστα στην πιο καλή του ώρα. Άλλωστε, δεν ήταν μόνο η απαγόρευση των έργων του κομμουνιστή και «επικίνδυνου για το έθνος» Μίκη Θεοδωράκη, αλλά κυρίως η καθιέρωση μιας αυστηρής λογοκρισίας-λαιμητόμου για τα κοινωνικά και πολιτικά τραγούδια που τότε κυριαρχούσανε. Και βέβαια ο φόβος, η ανασφάλεια και ο δισταγμός που τρύπωσαν στις καρδιές των ανθρώπων θυμίζοντας σκιές του δημοτικού τραγουδιού Με φόβο τρώμε το ψωμί/με φόβο τραγουδάμε. Σίγουρα η δικτατορία ανέκοψε την πρόοδο του ελληνικού τραγουδιού - πολλοί δημιουργοί ξενιτεύτηκαν- και άρχισε σιγά σιγά και υπόγεια η υπονόμευσή του αλλά και η γενικότερη απονεύρωση η οποία φάνηκε καθαρά στο τέλος της επόμενης δεκαετίας, όταν διακρίνονται τα πρώτα σημάδια της αποκαλούμενης παρακμής.


Μια παρακμή που βιώνουμε απολύτως σήμερα, για άλλους λόγους. Γιατί το γνωρίζουν όλοι τώρα πως σήμερα κυρίαρχοι του παιχνιδιού είναι οι πολυεθνικές, οι τεχνοκράτες πάσης φύσεως και όλα τα μεγάλα και μικρά καπιταλιστικά παράγωγα. Όλο αυτό το «εξαίρετο» σύστημα ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τα υλικά οφέλη και φροντίζει το «ενοχλητικό» τραγούδι να μεταφερθεί στα μουσεία και πεδία του εφησυχασμού, της νάρκης, της ραστώνης και, κυρίως, της αφόρητης ομοιομορφίας. Άλλωστε, τώρα το τραγούδι οι νεοέλληνες το ’χουν αντικαταστήσει με τον ψυχαναλυτή και τα ψυχοφάρμακα. Είναι κι αυτό «μια κάποια λύσις». Η δύναμη όμως, η αξία, η εμβέλεια και η ρωμαλεότητα του τραγουδιού εκείνων των χρόνων φαίνεται από το ότι δεν μπορεί να σταθεί κανένα πρόγραμμα και να λειτουργήσει κανένα σχήμα εάν δεν ακουστούν δεκάδες τραγούδια, μεγάλα και καταξιωμένα ασφαλώς, απ’ τους αλησμόνητους «καιρούς της ανάγκης».

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
Οι άνθρωποι, κατά τις δεκαετίες που αναφέρομαι, το τραγούδι το είχαν διαρκώς υπό μάλης. Ή το κρατούσαν σαν βρέφος στα χέρια τους όταν το πρωτοαντίκρυζαν, όταν το πρωτοσυναντούσαν, όταν ήταν νεογέννητο. Το λαϊκό τραγούδι -το ’νιωθαν βαθιά αυτό- ήταν μέλος της φαμίλιας τους. Το λάτρευαν. Κι αυτό μεγάλωνε σαν αρχοντοπαίδι μέσα σ’ ένα απολύτως τρυφερό και εύκρατο κλίμα. Οι άνθρωποι των καιρών εκείνων τραγουδούσαν. Πολύ. Και τραγουδούσαν παντού. Τις νύχτες στους δρόμους, στις γειτονιές και στις ταβέρνες, τις μέρες στις πορείες, στις διαδηλώσεις, στα γήπεδα, ακόμη και την ώρα της δουλειάς. Στο γιαπί, στο χωράφι, στα αργαλειά, στη φάμπρικα, στα καρνάγια, στα μικρομάγαζα. Κοντολογίς, τραγουδούσαν εκεί που η ζωή κυριαρχούσε, σπάραζε, φτερούγιζε και δοξαζόταν.

Το πρόσωπο του τραγουδιού ήταν πολύμορφο. Και πολυεπίπεδο. Και εκτυφλωτικό.
Κι όπως το αντίκρυζες, κι όπως το άγγιζες, κι όπως το φιλούσες, χιλιάδες συναισθήματα ένιωθες να σε κατακυριεύουν. Τα ίδια συναισθήματα ακριβώς είχαν τότε και οι δημιουργοί των τραγουδιών. Γι’ αυτό πιστεύω πως όταν γίνει πλήρης, νηφάλια, εκτεταμένη και αντικειμενική αποτίμηση αυτής της περιόδου θα θεωρηθεί σαν η κλασική, η χρυσή περίοδος του τραγουδιού μας, και η εικοσαετία 1950-1970 θα ανακηρυχθεί η πλέον εύφορη περίοδός του. Και θα πάνε περίπατο -σε πείσμα των κατεδαφιστών- οι όποιες ενστάσεις για τον χαρακτήρα και για τις ανθρώπινες αδυναμίες των δημιουργών, γιατί απλούστατα ποτέ η ανθρωπότητα δεν έζησε σε «όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο». Λέω πιο πάνω πως το πρόσωπο του τραγουδιού τις εποχές που προσεγγίζω ήταν πολύμορφο. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό αν αναλογιστούμε πως η δεκαετία του ’50 ήταν μια καθαρά μεταβατική περίοδος για το τραγούδι μας και η αντίστοιχη του ’60 επίσης, για διαφορετικούς λόγους ασφαλώς. Στην πρώτη -δεκαετία του ’50- και περίπου στο μέσον της τελειώνει τη διαδρομή του το ρεμπέτικο και αρχίζει τη δική του, πολυδύναμο, και ατόφιο, και καθαρό, το λαϊκό τραγούδι, με εκπληκτικά αποτελέσματα. Κάποια τραγούδια-κολοσσοί αυτής της περιόδου με σύγχρονες ενορχηστρώσεις μπορούν να σταθούν και σήμερα σε μεγάλες συναυλιακές αίθουσες και να μαγέψουν ακόμα και τους πλέον απαιτητικούς ακροατές.

Όσο για τη δεκαετία του ’60, είναι πάρα πολύ σημαντική και, βέβαια, πολυσυζητημένη και εν πολλοίς ανεξιχνίαστη. Όπως συμβαίνει πάντα με τις εποχές-σταθμούς, εποχές-ορόσημα, έχει πάρα πολλούς και φανατικούς υποστηρικτές που τη θεωρούν την καλύτερη -μακράν- του περασμένου αιώνα αλλά και άλλους, περισσότερο φειδωλούς, και συγκρατημένους, και μετριοπαθείς, και επιφυλακτικούς, που διακρίνουν τρωτά και διατυπώνουν για κάποιες παραμέτρους της ενστάσεις.

Σίγουρα, όμως, είναι μια δεκαετία υπερπολύτιμη πολιτισμικά σε παγκόσμιο επίπεδο που ήταν φυσιολογικό να αλλάξει το πρόσωπο του τραγουδιού παντού, αλλά και στην πατρίδα μας. Κινήματα νεολαιών σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, πολλές φορές ακροβατώντας και στους χώρους του ανέφικτου και του ουτοπικού, έφεραν αίσθηση σε όλες τις τέχνες και γέμισαν με αισιοδοξία και ελπίδες την οικουμένη.Στα καθ’ ημάς πολλά είναι τα πολιτικοκοινωνικά γεγονότα που επηρέασαν το πρόσωπο του τραγουδιού. Το μεγαλύτερο, ίσως, η μετανάστευση. Είχε αρχίσει από τη δεκαετία του ’50 αλλά σ’ αυτήν του ’60 έφτασε στην κορύφωσή της. Δεκάδες δημιουργοί και ερμηνευτές ηχογραφούν πάρα πολλά τραγούδια που αναφέρονται στην αναχώρηση των νέων κυρίως για την κεντρική Ευρώπη -την μερίδα του λέοντος έχει η Γερμανία- αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία. Κυρίαρχοι στον τομέα αυτόν από πλευράς ερμηνείας ο απλησίαστος Στέλιος Καζαντζίδης και σε εκείνον του στίχου ο Κώστας Βίρβος, ένας τραγουδοποιός ολικής, ο μεγαλύτερος αναντίρρητα στην προ Λευτέρη Παπαδόπουλου εποχή. Όπως και να το δει κανείς, το λαϊκό τραγούδι την περίοδο αυτή έχει ταυτότητα, έχει γερά θεμέλια, έχει ρίζες, έχει φτερά και συγκινεί βαθύτατα τα λαϊκά στρώματα.
Ο ΗΧΟΣΗ αστυφιλία, που είχε αρχίσει μετά τη λήξη του Εμφυλίου -για πολλούς λόγους-, συνεχίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 και βρέθηκε στα φόρτε της στην αντίστοιχη του ’60, επηρεάζοντας βαθιά το τραγούδι.

Οι εκατοντάδες χιλιάδες επαρχιώτες που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα -κυρίως-, αλλά και στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις, άλλαξαν τους χάρτες του τραγουδιού
φέρνοντας μαζί τους εκτός από τις συνήθειες, τις παραδόσεις και τα μυστικά της τέχνης τους αντίκρυ στο δώρο που αποκαλείται ζωή και τους φίλιους και αγαπημένους τους ήχους.

Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα βιολιά και τα κλαρίνα -πρωτίστως- έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ορχήστρες αλλά ακόμη στις ηχογραφήσεις όπου τραγουδούν οι μεγαλύτεροι αστέρες, π.χ. Καζαντζίδης, Λύδια, Γκρέυ, Γαβαλάς, Αγγελόπουλος… Εκεί ακούμε δεξιοτέχνες αυτών των οργάνων να δίνουν το δικό τους ρεσιτάλ. Χαρακτηριστικά αναφέρω τον Γιάννη Βασιλόπουλο στο κλαρίνο και τον Γιώργο Κόρο στο βιολί. Και οι δημιουργοί πάντως, επηρεασμένοι από το δημοτικό τραγούδι, το αφήνουν πολλές φορές έντεχνα να διαπερνά τη μελωδία και τον στίχο. Την ίδια εποχή ανταμώνουν στον ουρανό του λαϊκού τραγουδιού και το επηρεάζουν ήχοι από Ανατολή και Δύση, δηλαδή ευρωπαϊκά και νοτιοαμερικάνικα μοτίβα, αλλά και αμιγώς ανατολίτικα, κυρίως τούρκικα και ινδικά (ταινίες Ναργκίς), που όλο και βρίσκουν έδαφος σε χιλιάδες λαϊκούς ανθρώπους. Είναι φυσιολογικό, λοιπόν, μέσα σ’ αυτή την πανσπερμία, την ακατάσχετη υπερπαραγωγή και την πολυεπίπεδη παρουσία και διασταύρωση να συναντούμε από κακά τραγούδια μέχρι αριστουργήματα. Η αιώνια μοίρα της τέχνης.

Ο ήχος επηρεάστηκε ακόμη και από τη μετατροπή του μπουζουκιού, του δημοφιλέστερου λαϊκού οργάνου, σε τετράχορδο. Τον δρόμο άνοιξε από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 ο Μανώλης Χιώτης -ίσως ο επιφανέστερος σολίστας όλων των εποχών-, για να ακολουθήσουν το παράδειγμά του αργότερα όλοι οι μεγάλοι δεξιοτέχνες του μπουζουκιού. Η μετατροπή αυτή άλλαξε εντελώς τον ήχο των μελωδιών, τόσο που κάποιες στιγμές -π.χ. Το πέλαγο είναι βαθύ- να ’χεις την αίσθηση πως βρίσκεσαι σε δάσος αηδονιών. Την ίδια εποχή ο ήχος επηρεάζεται και απ’ την εμφάνιση των πρώτων μικρών δίσκων 45 στροφών. Τα θρυλικά και αλησμόνητα για τους βιώσαντες 45αράκια άλλαξαν και την ιστορία του τραγουδιού. Μέχρι τότε κυκλοφορούσαν οι παλιοί δίσκοι γραμμοφώνου 78 στροφών.

Κι όπως συμβαίνει πάντα στις περιόδους των αλλαγών, για κάποιο διάστημα κυκλοφορούσαν ταυτόχρονα τα τραγούδια, τα σουξέ της εποχής, και σε 45άρια και σε πλάκες 78 στροφών. Ένα άλλο γεγονός που επηρέασε τον ήχο και τον κατέστησε οικείο και αγαπημένο στην καρδιά του λαού ήταν η εμφάνιση των ηλεκτροφώνων. Δεν μπορεί κανένας να αισθανθεί και να φανταστεί -αν δεν τις βίωσε- τι ευφορία και ανάταση ένιωθαν οι ακροατές, της υπαίθρου ιδιαίτερα, όταν μέσα στην ήσυχη και αθόρυβη καλοκαιρινή νύχτα -τότε δεν κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα, παρά ελάχιστα- ακούγονταν τα μεγάλα λαϊκά τραγούδια της εποχής από αγαπημένες φωνές που ανέβαζαν το μεράκι τους στα άστρα.

Τη δεκαετία του ’60 η απόλυτη κυριαρχία των παγκόσμιων μουσικών Θεοδωράκη και Χατζιδάκι -ο Μάνος πήρε και Όσκαρ για τη μουσική της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή»- αλλά και των επιγόνων, όπως αποκαλούνται οι μαθητές και οι συνεχιστές του έργου τους, επηρέασε και τον ήχο αφού οι ορχήστρες στα κέντρα, στις συναυλίες αλλά και στα στούντιο εμπλουτίστηκαν με σχεδόν όλα τα είδη των μουσικών οργάνων, πνευστών, εγχόρδων αλλά και πληκτροφόρων. Δεν αντέχω στον πειρασμό, μια και μίλησα για δισκάκια 45 στροφών, να μην αναφέρω και τους θαυμάσιους δίσκους 33 στροφών (lp) με τα ονειρεμένα, τις πιο πολλές φορές, εξώφυλλά τους· γνήσια έργα τέχνης. Συνήθως οι δίσκοι αυτοί, οι αποκαλούμενοι μακριάς διαρκείας, έκλειναν στο «σώμα τους» δώδεκα τραγούδια.

ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ
Ποτέ στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού -κι όχι μόνον του λαϊκού, αφού μας αρέσουν οι ετικέτες- δεν υπήρξαν στη σκηνή, στην πρώτη γραμμή, στη βιτρίνα, τόσο πολλοί μα και τόσο προικισμένοι δημιουργοί. Και μόνο η παράθεση των ονομάτων τους και η εργοβιογραφία τους χρειάζονται ειδικό τόμο, χρειάζονται τη δική τους «Βίβλο». Επαναλαμβάνω, όμως, πως ουδέποτε είχαν συναντηθεί τόσοι μεγάλοι δημιουργοί να εργάζονται ταυτόχρονα και να προσφέρουν μνημειώδη και απαράμιλλα έργα.
Και στη δεκαετία του ’50 αλλά κυρίως σ’ αυτήν του ’60 όπου οι αποκαλούμενοι έντεχνοι οδήγησαν το ελληνικό τραγούδι στους «επτά ουρανούς» έχουμε να απαριθμήσουμε πλήθος μεγαλόπνοων τραγουδιών τόσο στον τομέα της μελωδίας όσο και του λόγου. Αυτό οφείλεται αναμφίβολα -πέρα απ’ τους άξονες του τραγουδιού που έσφυζαν από υγεία- στη θαυμαστή χρονικά συγκυρία της συνάντησης, της συνεύρεσης και της συνεργασίας μεγάλων αναστημάτων από διαφορετικές σχολές. Έτσι, παρατηρούμε τη δεκαετία του ’50 οι δημιουργοί του ρεμπέτικου να είναι παρόντες και ενεργοί, και πολλές φορές να υπηρετούν και τα δύο είδη -ρεμπέτικο και λαϊκό- ή να συνυπάρχουν με τους καθαρά λαϊκούς συνθέτες. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη διάρκεια του ’60, με διαφορετικούς όμως πρωταγωνιστές. Οι μεγάλοι λαϊκοί δημιουργοί συνυπάρχουν με τους έντεχνους και έχουμε ολόκληρο «τάγμα» πρωτομαστόρων που «ζωγραφίζουν αγίους». Παρατηρούμε, λοιπόν, σ’ αυτές τις δύο μαγικές, ουσιαστικές και γόνιμες δεκαετίες να γράφουν και να συνυπάρχουν ο Τσιτσάνης και ο Παπαϊωάννου, ο Μητσάκης και ο Καλδάρας, ο Ζαμπέτας και ο Άκης Πάνου, ο Δερβενιώτης και ο Μπακάλης, ο Χιώτης και ο Χρυσίνης, ο Κλουβάτος και ο Ποτοσίδης, ο Βαρτάνης και ο Καραπατάκης, ο Νταράλας και ο Μεϊμάρης, ο Καρανικόλας και ο Κυριαζής, ακόμη και ο μυθικός Μάρκος Βαμβακάρης. Κι άλλοι πολλοί, βεβαίως.

Κι απ’ την άλλη μεριά ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος και ο Μαρκόπουλος, ο Κουγιουμτζής και ο Σπανός, ο Πλέσσας και ο Μαμαγκάκης, ο Μούτσης και ο Λοΐζος, ο Λεοντής και ο Μαυρουδής, ο Σαββόπουλος και ο Χατζής, ο Κόκοτος και ο Γλέζος, κ.ά. Αλλά και από τους αποκαλούμενους ελαφρούς συνθέτες όπως ο Σουγιούλ -μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1958-, ο Μουζάκης, ο Μωράκης, ο Κλάβας, ο Γιαννίδης, ο Μαρκέας κ.λ.π. γράφηκαν ωραία τραγούδια που αγαπήθηκαν πολύ από το ευρύ κοινό. Θέλω, όμως, με την ευκαιρία της παρουσίας τόσων δημιουργών από διαφορετικούς χώρους να τοποθετηθώ, όπως κάθε ελεύθερος άνθρωπος φαντάζομαι, απέναντι στις ετικέτες που με ευκολία τοποθετούμε, αυθαίρετα πολλές φορές, στο σώμα των τραγουδιών, και στις διαχωριστικές γραμμές των εποχών. Είναι άστοχο και άδικο, θαρρώ, να αποκαλούμε λαϊκό τραγούδι τη Συννεφιασμένη Κυριακή επειδή γράφηκε από τον λαϊκό Τσιτσάνη, και όχι το Αγάπη που ’γινες δίκοπο μαχαίρι, επειδή το υπογράφει ο έντεχνος Μάνος Χατζιδάκις. Από τη στιγμή που ένα τραγούδι ακούγεται από εκατοντάδες χιλιάδες στόματα κάθε ηλικίας και προκαλεί συγκινήσεις και αναταράξεις στις ψυχές τους, οι ταμπέλες είναι περιττές. Δηλαδή ο Τραμπαρίφας του Σουγιούλ και των Γιαννακόπουλου-Σακελλάριου δεν είναι ατόφιο λαϊκό τραγούδι; Θα του φοράμε αιώνια το «κουστούμι» του αρχοντορεμπέτικου; Δεν είναι λίγο ρατσιστικό αυτό; Το τραγούδι ασφαλώς και εξελίσσεται και οι συνθήκες που επικρατούν στο στιγματίζουν, το καθιερώνουν ή το απορρίπτουν. Αλλά, πάντα κατά την άποψή μου, πρέπει να το βλέπουμε σαν σπουδαίο, αληθινό, σημαντικό, πρωτογενές, με άλλα λόγια σαν καλό ή μεγάλο τραγούδι ή σαν αντίγραφο, κάλπικο, άνευρο, ρηχό ή λιγότερο σημαντικό, κατά συνέπεια σαν μέτριο ή κακό τραγούδι.

Ανέφερα παραπάνω δεκάδες ονόματα δημιουργών-συνθετών. Όπως είναι φυσικό, δεν υπάρχει δυνατότητα σε ένα σημείωμα να γίνει έστω και φευγαλέα η αξιολόγηση -πάντα υποκειμενική- τόσων σημαντικών καλλιτεχνών. Άλλωστε, ο κύριος σκοπός μου είναι να περάσω -όσο γίνεται- το χρώμα, το ύφος και το άρωμα της εποχής. Επίσης, ένα ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει τους ειδικούς-ιστορικούς του τραγουδιού, μια και μιλούμε για δημιουργούς, είναι η αποκατάσταση κάποιων αδικημένων. Αναφέρω, στην τύχη, ένα μεγάλο λαϊκό τραγούδι που σε ’μάς πέρασε και μας «ανέτρεψε» με τη θεία φωνή του Καζαντζίδη σαν ερμηνευτή αλλά και δημιουργού. Μιλώ για το Δυο πόρτες έχει η ζωή. Κι όμως, πίσω απ’ τη μελωδία βρίσκεται ο Βασίλης Καραπατάκης κι απ’ τον στίχο η μεγάλη «γριά», Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, που πουλούσε τα τραγούδια της αντί πινακίου φακής.
Ο ΣΤΙΧΟΣ
Ανήκω σ’ αυτούς που υποστηρίζουν με «ιερό φανατισμό» τον λόγο. Πρέπει να βρίσκεται κανείς σε «άλλα μέρη» όταν αγνοεί πως ο στίχος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του τραγουδιού. Και το λαϊκό μας τραγούδι ευτύχησε πολύ σ’ αυτόν τον τομέα. Ατέλειωτος ο «στρατός» των σημαντικών, σπουδαίων, μεγάλων και αρίστων ποιητών που το αγάπησαν, που το μεγάλωσαν, που του αφιέρωσαν όλη τους την ψυχή προσφέροντας σε ’μάς διαμάντια. Για να νιώσουμε πόσο καίριος, εμβόλιμος, υπέρμαχος και θαυματουργός, είναι ο λόγος, αρκεί να θυμηθούμε τα περισσότερα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι πριν αρχίσει τη συνεργασία του με τον Νίκο Γκάτσο. Αυτό και μόνο φθάνει.
Τη δεκαετία του ’50 κυριάρχησαν οι φυσιογνωμίες του Κώστα Βίρβου, του Χρήστου Κολοκοτρώνη, του Χαράλαμπου Βασιλειάδη (Τσάντα), και βέβαια της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που μπήκε αργά στο τραγούδι. Επίσης, ένας πολύ σημαντικός ποιητής του λαϊκού τραγουδιού είναι την εποχή εκείνη και ο Δημήτρης Γκούτης, ένας κατά τη γνώμη μου παραγνωρισμένος δημιουργός. Ακόμη, πιστεύω πως πρέπει να αναφέρω και τα ονόματα των Κώστα Κοφινιώτη και Κώστα Μάνεση, που αν και ανήκουν στο λεγόμενο ελαφρό ρεπερτόριο έγραψαν και λαϊκές επιτυχίες. Ήδη όμως, από το τέλος της δεκαετίας του ’50, εισέρχονται στον χώρο του τραγουδιού οι ποιητές -«υπεύθυνος» κυρίως ο Θεοδωράκης- κι ο στίχος απογειώνεται για να εκτοξευθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’60 όταν ο συνωστισμός των μεγάλων τραγουδοποιών -απ’ την πλευρά του στίχου- είναι πρωτοφανής.

Έτσι βλέπουμε να μελοποιούνται έργα του Οδυσσέα Ελύτη, του Γιάννη Ρίτσου, του Γιώργου Σεφέρη, του Κώστα Βάρναλη, ή να γράφουν τραγούδια-αστερισμούς ο Νίκος Γκάτσος, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Δημήτρης Χριστοδούλου, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Άκος Δασκαλόπουλος, ο Βαγγέλης Γκούφας. Μια άλλη ομάδα πολύ σημαντική που γράφει ωραιότατα τραγούδια είναι αυτή που απαρτίζουν η Σώτια Τσώτου, ο Κώστας Κινδύνης, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Γιάννης Κακουλίδης, ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Πυθαγόρας Παπασταματίου κ.ά. Νομίζω πως έχω χρέος να αναφέρω και το όνομα του κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη γιατί έγραψε σημαντικότατους κύκλους τραγουδιών και με τους τρεις μεγάλους τότε συνθέτες μας: τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Σταύρο Ξαρχάκο. Τη δεκαετία του ’60 ο επίσης άξιος και ευαίσθητος συνθέτης Γιάννης Σπανός μελοποίησε μια πλειάδα νεοελλήνων ποιητών αφήνοντάς μας τρεις αλησμόνητες Ανθολογίες. Ο κατάλογος είναι μακρύς και θεωρώ πως χρειάζεται ειδικό αφιέρωμα. Από ’κεί και πέρα ισχύει και εδώ ό,τι αναφέρω για τους δημιουργούς των μελωδιών. Είναι δυνατόν να κλείσεις σ’ ένα σημείωμα τον Ελύτη και το Άξιον Εστί του, τον Ρίτσο και τη Ρωμιοσύνη του, τον Παπαδόπουλο και τον Δρόμο του, τον Γκάτσο και τη Μυθολογία του; Ας είναι. Αυτό που έχει πολύ μεγάλη σημασία μπορεί να ειπωθεί και έτσι: ο υψιπετής λόγος της δεκαετίας του ’60 έκανε τα τραγούδια να μοιάζουν χειροποίητα. Τα ’στελναν οι ερωτευμένοι στα χέρια των λατρεμένων τους, με «νεαρούς αγγέλους», και τ’ αποκαλούσαν ραβασάκια. Τα τραγούδια σεργιανούσαν κάτω απ’ τα παράθυρα ή σταματούσαν να πιουν ένα ποτήρι, στη γωνιά του ταβερνείου, πιάνοντας κουβέντα με τον «αναστεναγμό». Κάποιες φορές «σαλτάριζαν» συνθηματικά στον αγέρα της γειτονιάς κι ανταποκρίνονται όσοι τα ελάμβαναν.
Ήταν ας πούμε τα σημερινά μηνύματα που στέλνουν οι ερωτευμένοι με τα κινητά τους τηλέφωνα.

Τα λαϊκά τραγούδια στην προ τεχνολογίας εποχή, όταν ο λόγος κυριαρχούσε και άστραφτε, ήταν η συνέχεια της ψυχής των ανθρώπων.
ΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ Τη δεκαετία του ’50 ο Παγιουμτζής και ο Τσιτσάνης, ο Ευγενικός και ο Τζουανάκος, ο Μπίνης κι ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Γιουλάκης κι ο Ευσταθίου, η Μπέλλου και η Νίνου, η Χρυσάφη και η Γεωργακοπούλου, κ.ά., συναντούν τον Καζαντζίδη και τον Μπιθικώτση, τον Γαβαλά και τον Αγγελόπουλο, τον Διονυσίου και τον Βαγγέλη Περπινιάδη, τον Μενιδιάτη και τον Αναγνωστάκη, τον Ζαγοραίο και τον Καναρίδη, τον Τσετίνη και τον Παπαδάκη, την Γκρέυ και τη Λύδια, την Πάνου και τη Λίντα, τη Δούκισσα, κ.ά. Τη δεκαετία του ’60, πλέον, ο συνωστισμός είναι αφόρητος, προς δόξαν και τιμήν όμως του τραγουδιού μας. Η δεύτερη ομάδα από τους προαναφερθέντες και τις προαναφερθείσες, όλοι «πρώτης εθνικής» κατηγορίας, και κάποιοι «μικτής κόσμου», συναντούν τα νέα φιντάνια που έχουν βγει στο μεϊντάνι και είναι ο Πουλόπουλος και ο Μητροπάνος, ο Καλατζής και ο Νταλάρας, ο Πάριος και ο Κόκοτας, ο Βιολάρης και ο Τζανέτης, η Μοσχολιού και η Μαρινέλλα (μόνη της πια, χωρίς να κάνει σεκόντο στον Στέλιο), η Γαλάνη και η Διαμάντη, η Βάνου και η Κουμιώτη, κ.ά. Επίσης, θεωρώ πως πρέπει να αναφερθούν και τα ονόματα των δεύτερων φωνών, γυναικών κυρίως, όπως Γκίκα, Κούρτη, Νόρμα, Καλάκη, κ.ά.

Ποτέ, ισχυρίζονται οι ειδικοί, δεν είχε η πατρίδα μας συγκεντρωμένες τόσο σπουδαίες, ξεχωριστές και μεγάλες φωνές. Έτσι είναι. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, και σήμερα δεν απουσιάζουν οι ωραίες φωνές, οι προικισμένοι τραγουδιστές. Το καλό τραγούδι, δυστυχώς, λείπει. Γι’ αυτό, όμως, δεν ευθύνονται εκείνοι.

Φτάνοντας στο τέλος, θαρρώ πως αντικρίζω από μακριά δυο αγαπημένους τροβαδούρους που λησμόνησα -σίγουρα λησμόνησα κι άλλους- να μου γνέφουν: τον Νίκο Γούναρη και τον Τώνη Μαρούδα. Και ρωτώ εσάς: αυτοί δεν υπήρξαν μεγάλοι λαϊκοί τραγουδιστές;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Αισθάνομαι, και το λέω μετά λόγου γνώσεως, πως τράβηξα μόνο μια γραμμή για ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο - «Βίβλο», όπως το αποκάλεσα. Κι αυτό με γεμίζει θλίψη. Μα πιο πολύ λυπάμαι για τους δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού που έζησαν και έφυγαν αδικαίωτοι. Και δεν τους μνημονεύει πια κανείς. Κανένα καντήλι δεν καίει έναν «καημό» τους. Πιστεύω -το πιστεύω βαθύτατα- πως όλοι μας είμαστε χρεώστες σ’ αυτούς τους πανάξιους δουλευτές της μουσικής και του στίχου. Όπως και στουςδιάφορους βιρτουόζους των λαϊκών οργάνων, που μου ήταν αδύνατον να τους αναφέρω και γυρεύω χίλιες φορές συγχώρεση. Θέλω εδώ πριν κλείσω να παραθέσω λίγες αράδες απ’ τον επίλογο των «Γειτονιών του Στέλιου», που γράφηκαν πριν από περίπου 25 χρόνια. «Αγαπώ πολύ, αγαπώ βαθιά, όλους όσους πρόσφεραν, με κάθε τρόπο -ακόμα και το ελάχιστο- στην υπόθεση που λέμε λαϊκό τραγούδι. Νιώθω -φορές- το κορμί μου να τραντάζεται, τη διάθεση μου να γλυκαίνει, να, πώς να το πω, ακόμα και στη σκέψη τους μερεύω, βγάζουνε φωτιές τα μηνίγγια μου και ένας αλλιώτικος αέρας με τυλίγει». Ναι, έτσι ακριβώς. Και σήμερα, το λέω για άλλη μια φορά, αισθάνομαι περισσότερο από ποτέ πόσο πολλά χρωστάμε σε όλους όσοι προσήλθαν ευλαβικά και κατέθεσαν τον «οβολό» τους, κατέθεσαν ένα κομμάτι απ’ την ψυχή τους, στην Αγία Τράπεζα του λαϊκού τραγουδιού. Όλους αυτούς που πρέπει όχι μόνο να θυμόμαστε μα και να τιμούμε και να ευγνωμονούμε, στον νυν και στο αεί.


*Οι φωτογραφίες και το αρχειακό υλικό προέρχονται από το αρχείο του Όθων Τσουνάκου.

 http://www.ogdoo.gr/erevna/thema/1950-1970-ta-xronia-poy-allaksan-to-trag

Βρήκε τον τρόπο και το… λάθος ο Πανιώνιος! «Χάνεται» ο Πλατανιάς

Βρήκε τον τρόπο και το… λάθος ο Πανιώνιος! «Χάνεται» ο Πλατανιάς | Newsit.gr

Βρήκε τον τρόπο και το… λάθος ο Πανιώνιος! «Χάνεται» ο Πλατανιάς

Βρήκε τον τρόπο και το… λάθος ο Πανιώνιος! «Χάνεται» ο Πλατανιάς | Newsit.gr
ΦΩΤΟ eurokinissi

Την 9η ήττα του στη σειρά γνώρισε ο Πλατανιάς. Οι Κρητικοί έκαναν μεγάλη προσπάθεια μέσα στη Νέα Σμύρνη, αλλά ο Πανιώνιος δεν “πέταξε” βαθμούς. Η ομάδα του Γρηγορίου επικράτησε δύσκολα με 2-1 και συνέχισε νικηφόρα την πορεία της στην Superleague.
Μετά και από αυτό το αποτέλεσμα, η ομάδα της Νέας Σμύρνης έφτασε τους 22 βαθμούς, μόλις 2 πίσω από τον 4ο του βαθμολογικού πίνακα, Ατρόμητο. Απ΄ την άλλη, ο Πλατανιάς βλέπει το.. τρένο της παραμονής να απομακρύνεται, αφού παρέμεινε με 6 βαθμούς στην τελευταία θέση.

Το παιχνίδι…

Ο Πανιώνιος προσπάθησε να έχει τα ηνία της αναμέτρησης μέσα στην έδρα του, αλλά ο ουραγός Πλατανιάς στάθηκε πολύ καλά στη Νέα Σμύρνη και έδειξε -στα πρώτα λεπτά- να διαχειρίζεται σωστά την πίεση των γηπεδούχων. Πάντως, πέρα από κάποια καλά σουτ εκτός περιοχής, η πρώτη “μεγάλη” φάση στο ματς, χάθηκε στο 22′.
Ο Μασούρας βρήκε με υπέροχη μπαλιά τον Ντουρμισάι, αυτός έπιασε το σουτ με το αριστερό, μέσα από την περιοχή και έστειλε την μπάλα να περάσει δίπλα από το δοκάρι του δίπλα από το δοκάρι του Κοκκαλά. Τελικά το γκολ για τους γηπεδούχους ήρθε στο 29′. Ο Σπιριντόνοβιτς έκανε το σουτ λίγο μέσα απ’ την μεγάλη περιοχή, η μπάλα κόντραρε στον Ντικαμονά, έφερε σε δύσκολη θέση τον αντίπαλο πορτιέρε και κατέληξε -με τη βοήθεια και της ρίζας του δοκαριού- στα δίχτυα των φιλοξενούμενων για το 1-0.
Ο Πλατανιάς προσπάθησε να απαντήσει στο 32′, αλλά ο Κότνικ μπλόκαρε την κεφαλιά του Μπούντνικ μέσα απ’ την μεγάλη περιοχή, στην τελευταία καλή στιγμή του πρώτου ημιχρόνου. Οι Κρητικοί συνέχισαν όμως να έχουν καλή παρουσία και με την έναρξη της επανάληψης και στο 61′ έφτασαν στην ισοφάριση. Μετά από απίθανη εκτέλεση φάουλ του Ενσικουλού, η μπάλα… αναπαύθηκε στα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Κότνικ για το 1-1.
Στο 73′ όμως η προσπάθεια των παικτών του Πλατανιά έγινε πολύ δύσκολη, αφού ο Κοροβέσης είδε δεύτερη κίτρινη κάρτα και άφησε την ομάδα του με δέκα παίκτες. Στο 82′ ο Πανιώνιος βρήκε λυτρωτικό γκολ. Ο Γεσίλ εκτέλεσε από πολύ μακρυά ένα φάουλ από τον άξονα, ο Κοκκαλάς έκανε μεγάλο λάθος, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει την μπάλα που ήρθε πάνω του και ο Γκιοατά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, διαμορφώνοντας το τελικό 2-1.
Στο 89′ ο Ντουρμισάι έδωσε.. πάρε – βάλε γκολ στον Σπιριντόνοβιτς, αλλά ο παίκτης των “κυανέρυθρων” πλάσαρε άσχημα από πλεονεκτική θέση. Στην αμέσως επόμενη φάση (90′) ο Δημούτσος ξέφυγε από τον αντίπαλο του, αλλά ο δεν μπόρεσε να πιάσει δυνατό σουτ μέσα απ’ την μεγάλη περιοχή και να νικήσει τον Κότνικ. 

Άγρια κόντρα Κοντονή – δικαστών! Ωμή παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης κατήγγειλε ο πρόεδρος του ΣτΕ

Άγρια κόντρα Κοντονή – δικαστών! Ωμή παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης κατήγγειλε ο πρόεδρος του ΣτΕ | Newsit.gr
Αφορμή το ζήτημα του πόθεν εσχες, που είχε προκαλέσει πριν λίγο διάστημα κόντρα ανάμεσα στην Κυβέρνηση και τους δικαστές. Η τοποθέτηση του υπουργού Δικαιοσύνης ότι υπάρχει πρόβλημα από το γεγονός ότι με την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας με την οποία ακυρώθηκε η διαδικασία της ηλεκτρονικής υποβολής δηλώσεων πόθεν εσχες, προκάλεσε την αντίδραση του κ. Σακελλαρίου, αλλά και του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος Δημήτρη Ασπρογέρακα.
Συγκεκριμένα ο κ. Σακελλαρίου κατήγγειλε τον υπουργό Δικαιοσύνης, Σταύρο Κοντονή, για «ωμή παρέμβαση», επισημαίνοντας  πως «μετά την τελευταία τοποθέτησή μου ανήμερα της επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας, ήλπιζα να είχε τερματιστεί η στείρα αντιπαράθεση δικαιοσύνης και κυβέρνησης» είπε ο πρόεδρος του ΣτΕ.
Και συνέχισε: «Είδα όμως η αντιπαράθεση αυτή να αναζωπυρώνεται σήμερα σε αυτή την αίθουσα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Καταγγέλλω ωμή παρέμβαση του υπουργού δικαιοσύνης από το βήμα αυτό. Υποδείξεις δεν δεχόμεθα από πουθενά Είμαστε σε δύσκολο σταυροδρόμι. Είμαστε στο σκοτάδι που μας έβαλαν τα μνημόνια. Χρειάζεται ενότητα .Δεν είναι δυνατόν ορισμένοι να διανοούνται ότι δεν υπάρχουν δικαστήρια. Καλώ για τελευταία φορά σε αυτοσυγκράτηση. Δεν μπορώ να τοποθετηθώ για τον πόθεν έσχες γιατί η υπόθεση βρίσκεται σε διάσκεψη. Οι δικαστικές αποφάσεις, θέλει δεν θέλει κανείς πρέπει να γίνονται σεβαστές, γιατί αυτό ορίζει το Σύνταγμα. Τη δημοκρατική νομιμοποίηση μας, μας την παρέχει το Σύνταγμα. Υπάρχουν όρια στα λόγια παρουσία μου, κύριε υπουργέ, ήταν άκαιρη η παρέμβαση.Λυπάμαι πολύ που αναγκάζομαι να υιοθετήσω τέτοιους τόνους. Δεν θα κάνουμε υποχωρήσεις στην άσκηση των καθηκόντων μας. Η δικαιοσύνη δεν είναι ούτε βουβή ούτε κουφή, ούτε τυφλή», κατέληξε καταχειροκροτούμενος.
Οι τόνοι ανέβηκαν και νωρίτερα μεταξύ του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων Δημήτρη Ασπρογέρακα σχετικά με τις αναφορές του υπουργού Δικαιοσύνης για καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, υπονοώντας την πολύμηνη αναμονή για την έκδοση του βουλεύματος που αφορούσε ενδεχόμενη εμπλοκή του επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη, αλλά και το πόθεν έσχες των δικαστών.
«Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε ολα. Υπάρχουν προβλήματα όταν ένα βούλευμα κάνει να εκδοθεί πάνω από ένα χρόνο απ’ όταν ο αρμόδιος εισαγγελέας παρέδωσε την πρόταση. Το κρίσιμο βούλευμα περίμενε η κοινωνία πάνω από 13 μήνες. Δοκιμάστηκαν οι αντοχές της δικαιοσύνης. Πρωτόγνωρο να υπάρχει τέτοια καθυστέρηση για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Πρόβλημα είναι επίσης το γεγονός ότι εκδόθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ απόφαση που ακυρώνει τον έλεγχο του πόθεν έσχες» υπογράμμισε ο Σταύρος Κοντονής.
«Δεν υπήρξε πρόθεση απόκρυψης περιουσιακών στοιχείων. Φέρτε μας ένα νόμο και θα καταθέσουμε αυτά που πρέπει. Οι εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί θα καταθέσουν όλα όσα πρέπει ενσυνειδήτως» απάντησε ο πρόεδρος της Ένωσης και συνεχίζοντας αναφέρθηκε στις καθυστερήσεις λέγοντας «Κανείς δεν μπορεί να απαιτήσει από δικαστή να προχωρήσει γρήγορα στην έκδοση βουλεύματος, πρέπει να εφαρμόσει τον νόμο και να αξιολογήσει όλα τα πραγματικά περιστατικά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε και μειοψηφία. Υπήρξε και η άλλη άποψη» τόνισε.
http://www.newsit.gr/ellada/agia-kontra-kontoni-dikaston-omi-paremvasi-tou-ypourgou-dikaiosynis-katiggeile-o-proedros-tou-ste/2321747/ 

Επεισόδια στο Μετς: «Γνωστοί» οπαδοί του Ολυμπιακού ανάμεσα στους συλληφθέντες

Μια ακόμα “μαύρη” σελίδα για τον ελληνικό αθλητισμό γράφτηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Μετς, εκεί όπου στήθηκε… καρτέρι θανάτου σε οπαδούς που έβγαιναν από το γήπεδο, όπου έγινε η αναμέτρηση Παναθηναϊκός – Εθνικός Πειραιώς για την Volleyleague.
Ακολούθησαν επεισόδια και σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες μάχες σώμα με σώμα. Οι άγνωστοι έβαλαν φωτιά σε επτά μηχανάκια και επιπρόσθετα προκάλεσαν φθορές σε πέντε σταθμευμένα αυτοκίνητα.
Ένα βίντεο ντοκουμέντο που παρουσιάζει ο Ελεύθερος Τύπος αποτυπώνει τις στιγμές αμέσως μετά τα επεισόδια στο Μετς! 

Η αστυνομία “βλέπει” οπαδούς του Ολυμπιακού

Εννέα άτομα συνελήφθησαν, τελικά, για τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο γήπεδο του Μετς. Αρχικά έγιναν 11 προσαγωγές, ενώ στη συνέχεια οι 9 μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Οι οκτώ από τους συλληφθέντες είναι Ελληνες, ηλικίας από 16 έως 39 ετών και ο ένας Αλβανός.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Newsit.gr από την αστυνομία εκτιμάται πως πίσω από την επίθεση είναι χούλιγκαν προσκείμενοι στον Ολυμπιακό. Άλλωστε, κάποιοι από τους συλληφθέντες είναι «γνωστοί» οπαδοί των «ερυθρόλευκων» και έχουν… απασχολήσει και στο παρελθόν τις Αρχές.
 http://www.newsit.gr/athlitika/epeisodia-sto-mets-gnostoi-opadoi-tou-olympiakou-anamesa-stous-syllifthentes-vinteo-ntokoumento/2321823/
 

Επιθετικός Ολυμπιακός! «Σκότωσε» τον Παναιτωλικό και… έπιασε κορυφή

Επιθετικός Ολυμπιακός! «Σκότωσε» τον Παναιτωλικό και… έπιασε κορυφή | Newsit.gr


ΦΩΤΟ eurokinissi
Την πέμπτη του διαδοχική νίκη στην Superleague πήρε ο Ολυμπιακός, που επικράτησε εκτός έδρας τον Παναιτωλικό με 4-1.
Το αυτογκόλ του Ένγκελς με το οποίο έγινε το 1-1 δεν… πτόησε τους παίκτες του Λεμονή. Η αλλαγή του Οτζίτζα βοήθησε σε μεγάλο βαθμό τους Φορτούνη και Μάριν, ο Ανσαριφάρντ πήρε το “όπλο” του και οι Πειραιώτες έφτασαν στο “τρίποντο” που τους ανέβασε στην κορυφή της Superleague.
Ο Ολυμπιακός έφτασε έτσι τους 29 βαθμούς και περιμένουν τις αυριανές αναμετρήσεις της δεύτερης ΑΕΚ (27) και του τρίτου ΠΑΟΚ (25 και υποδέχεται τον Παναθηναϊκό).

Ιδανικό ξεκίνημα για τους “ερυθρόλευκους”

Ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά στο ματς -φάνηκε και από το μαρκάρισμα του Ανσαριφάρντ στον Κυριακίδη πριν τη συμπλήρωση του πρώτου λεπτού- κυκλοφόρησε τη μπάλα και μόλις στο 5′ βρήκε το.. δρόμο προς την αντίπαλη εστία. Ο Μάριν έβγαλε την κάθετη μπαλιά στον επερχόμενο Φορτούνη, που πλάσαρε με το αριστερό και έστειλε την μπάλα στην αριστερή γωνία του Κυριακίδη για το 0-1.
Ο Παναιτωλικός προσπάθησε να.. συνέλθει, να σταματήσει να έχει παθητικό παιχνίδι και να ανεβάσει τις γραμμές του, αλλά ο Ολυμπιακός είχε την κατοχή της μπάλας και τον έλεγχο του ματς. Οι “ερυθρόλευκοι” κινήθηκαν πολύ από την αριστερή τους πτέρυγα με τους Κούτρη, Μάριν και Φορτούνη και μέχρο το 20′ κατάφεραν να βρίσκονται στο μισό που έκαναν άμυνα οι γηπεδούχοι.

Δεν αποβλήθηκε ο Ρομαό – Ισοφάρισε ο… Ένγκελς!

Η ομάδα του Μάκη Χάβου ανέβασε.. στροφές στη συνέχεια, κέρδισε μέτρα προς τα καρέ του Προτό και προσπάθησε να γίνει απειλητική. Στο 23′ ο Μοράρ πήρε την κάθετη, αλλά το σουτ που έκανε από θέση δεξιά μέσα απ’ την μεγάλη περιοχή ανάγκασε τον Προτό να διώξει σε κόρνερ με το πόδι.
Στο επόμενο λεπτό έγινε μια φάση που θα συζητηθεί. Ο Ρομαό είχε την μπάλα και προσπάθησε να βγει στην αντεπίθεση. Στην προσπάθεια του όμως να απαλλαγεί από την πίεση του Μάζουρεκ -βρισκόταν πίσω του- του έδωσε αγκωνιά στο πρόσωπο. Τελικά, στο 27′ οι Αγρινιώτες έφτασαν στην ισοφάριση με.. αντίπαλη βοήθεια. Ο Ρόσα έβγαλε τη σέντρα από αριστερά, ο Ένγκελς επιχείρησε να διώξει με το κεφάλι, αλλά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Προτό, κάνοντας το 1-1.

Πάνω – κάτω η μπάλα! Οι φιλοξενούμενοι τις ευκαιρίες

Ο Ολυμπιακός προσπαθεί να πάρει και πάλι τα.. ηνία του αγώνα, αλλά ταυτόχρονα άφησε.. κενά στην αμυντική του γραμμή, για τις αντεπιθέσεις των γηπεδούχων. Μέχρι το τέλος του πρώτου μέρους, οι Πειραιώτες είχαν δυο καλές στιγμές. Στο 38′ ο Μάριν δεν μπόρεσε να εκμεταλευτεί την πάσα του Ελαμπντελαουί και έκανε “τσαφ” σε προσπάθεια για σουτ από το ύψος της μικρής περιοχής. Στο 39′ και πάλι ο Γερμανός σούταρε από κοντινή – πλάγια θέση, αλλά έστειλε την μπάλα άουτ.

Βοήθησε η είσοδος του Οτζίτζα – Βγήκαν περισσότερες κάθετες

Ο Τάκης Λεμονής πέρασε -με την έναρξη της επανάληψης- τον Οτζίτζα στη θέση του μέτριου Πάρντο, προκειμένου να ενισχύσει μεσοεπιθετικά και στο χώρο του κέντρου τον Ολυμπιακό. Η πίεση που άσκησαν όμως οι γηπεδούχοι ψηλά, μπλόκαρε τους “ερυθρόλευκους”. Στο 57′ οι Πειραιώτες έχασαν τεράστια ευκαιρία για να πάρουν… κεφάλι στο σκορ. Ο Οτζίτζα έκανε τη βαθιά μπαλιά στην πλάτη της άμυνας, βγαλε τον Κούτρη τετ-α-τερ με τον Κυριακίδη, αλλά ο πορτιέρε της ομάδας του Αγρινίου

Δυο γκολ σε τέσσερα λεπτά

Ο Ολυμπιακός όμως πίεζε πλέον όλο και πιο… ενεργά για το γκολ και το βρήκε στο 62′. Ο Οτζίτζα έβγαλε την κάθετη στον Ανσαριφάρντ, ο Ιρανός -με τρομερή προσποίηση- απέφυγε τον Μόρα, “έσπασε” την μπάλα για τον Φορτούνη, που από κοντά έκανε το 1-2.
Στο 66′ ήταν η σειρά του Ανσαριφάρντ να χριστεί σκόρερ και να πιάσει τον Πέδρο Κόντε στην κορυφή της σχετικής λίστας. Ο Μόρας έκανε τραγικό λάθος, αφού δεν έβαλε δύναμη στο γύρισμα που έκανε προς τον Κυριακίδη. Ο Ιρανός φορ έκλεψε την μπάλα, πέρασε τον αντίπαλο πορτιέρε και έκανε το 1-3.
Η τελευταία μεγάλη φάση από πλευράς Παναιτωλικού χάθηκε στο 80′. Ο Ρότσα έβγαλε τη σέντρα από αριστερά, ο Ρόσα επωφελήθηκε από την κόντρα, βγήκε σε θέση τετ-α-τετ, αλλά δεν μπόρεσε να νικήσει τον Προτό. Η μπάλα έφτασε και πάλι στον Βραζιλιάνο, που έκανε το σουτ, αλλά.. σημάδεψε το δεξί δοκάρι των Πειραιωτών.
Το τελικό 1-4 έγινε στις καθυστερήσεις του ματς. Ο Ελαμπντελαουί έβγαλε την μπαλιά από δεξιά και ο Τζούρτζεβιτς διαμόρφωσε με κεφαλιά – ψαράκι το τελικό 1-4.

Οι συνθέσεις

Παναιτωλικός (Μάκης Χάβος): Κυριακίδης, Μιχάι, Μόρας, Ρότσα, Μαρινάκης (67΄ Κλέσιο), Τσοκάνης, Μάρκος Πάουλο, Ρόσα (81΄ Γιαννιώτης), Ντίας, Μάζουρεκ, Μοράρ (74΄ Μαρκόβσκι)
Ολυμπιακός (Τάκης Λεμονής): Προτό, Κούτρης (69΄ Φιγκέιρας), Σισέ, Ένγκελς, Ομάρ, Ταχτσίδης, Ρομαό, Πάρντο (46΄ Οτζίτζα), Μάριν, Φορτούνης, Ανσαριφάρντ (77΄ Τζούρτζεβιτς)

http://www.newsit.gr/athlitika/podosfairo/epithetikos-olympiakos-skotose-ton-panaitoliko-kai-epiase-koryfi/2321291/ 

Τσίπρας σε Ερντογάν: «Ταγίπ, πάρ’ το χαμπάρι! Μην πυροβολείς τα πόδια σου»!

Τσίπρας σε Ερντογάν: «Ταγίπ, πάρ’ το χαμπάρι! Μην πυροβολείς τα πόδια σου»! | Newsit.gr 

Ο Ερντογάν ξεκίνησε τις προκλήσεις πριν καν... πατήσει Ελλάδα και τις συνέχισε σε όλες τις επίσημες συναντήσεις του - Τσίπρας και Ερντογάν, ωστόσο, είχαν "απαντήσεις" όχι μόνο μπροστά στις κάμερες! - Αποκαλυπτικό παρασκήνιο για όσα ειπώθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες του Προεδρικού Μεγάρου και του Μαξίμου - Ο "σουλτάνος" μετά τις προκλήσεις ξεκίνησε τις... προσκλήσεις! Κάλεσε Τσίπρα - Παυλόπουλο στην Άγκυρα και μάλιστα... άμεσα - Ποιοι είναι οι όροι που έθεσαν ΠτΔ και πρωθυπουργός για να... περάσουν το Αιγαίο - Όλο το παρασκήνιο από την επίσκεψη που έμεινε -για πολλούς λόγους- στην ιστορία

Έντονο παρασκήνιο πίσω από τις κλειστές πόρτεςτου Προεδρικού Μεγάρου, αλλά και του Μεγάρου Μαξίμου, κατά την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν! «Ή θα έχουμε πρόοδο στα ελληνοτουρκικά εντός του 2018 ή χάνεις τον τελευταίο σου υποστηρικτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση«! Αυτό είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Τούρκο πρόεδρο, δείχνοντάς του πως η βελτίωση των σχέσεων αποτελεί (για εκείνον) μονόδρομο!
Λίγο αργότερα ο Αλέξης Τσίπρας προσέθεσε: «Ταγίπ, πάρ’ το χαμπάρι. Μόνο εμάς έχεις σύμμαχο στην Ευρώπη. Μην πυροβολείς τα πόδια σου!»
«Μήνυμα» όμως του έστειλε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος: «Σου απέδειξα πόσο ειλικρινής είμαι. Θέλω στη Θράκη να μη δημιουργήσεις πρόβλημα. Θα είναι σε βάρος σας» συνέστησε στον Ερντογάν στο επίσημο δείπνο.
Ένταση, λοιπόν, δεν υπήρξε μόνο… μπροστά στις κάμερες. Δηλαδή στην υποδοχή του Ερντογάν από τον Παυλόπουλο, όπου ο σουλτάνος εμφανίστηκε προκλητικός και… αλυτρωτικός με το καλημέρα. Και αργότερα στην κοινή συνέντευξη Τύπου Ερντογάν – Τσίπρα, όπου γίναμε μάρτυρες ενός ιστορικού μπρα ντε φερ, με τον Τούρκο πρόεδρο να είναι προκλητικός -μέχρι και unfair- και τον Έλληνα πρωθυπουργό να μην… μασάει.
Παρασκήνιο, σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της Real News, υπήρξε και πίσω από τις… κλειστές πόρτες.

Ερντογάν – Τσίπρας – Παυλόπουλος: Μετά τις προκλήσεις… προσκλήσεις!

Το δημοσίευμα αναφέρει πως αφού ο Ερντογάν προκάλεσε, στην συνέχεια προσκάλεσε! Ο Τούρκος πρόεδρος απηύθυνε πρόσκληση στον Προκόπη Παυλόπουλο να επισκεφθεί την Άγκυρα. Αντίστοιχη πρόταση δέχθηκε και ο Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα με την… υποσημείωση ότι οι επισκέψεις αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν ακόμη και εντός του πρώτου εξαμήνου του 2018.
Click4more: On camera το μίνι διπλωματικό επεισόδιο στη Θράκη! Όλος ο διάλογος «σουλτάνου» – Αμανατίδη μπροστά στις κάμερες!
Τόσο ο ΠτΔ, όσο και ο Αλέξης Τσίπρας, διεμήνυσαν ότι θα κάνουν αποδεκτή την πρόσκληση, εφόσον βεβαίως σταματήσει η τουρκική προκλητικότητα. «Να μη δημιουργήσετε πρόβλημα στη Θράκη» επανέλαβε ο Προκόπης Παυλόπουλος. «Αν σταματήσετε τις προκλήσεις στο Αιγαίο και στη Θράκη και συνεργαστούμε καλύτερα στο προσφυγικό, βεβαίως και θα έρθω«, τόνισε ο πρωθυπουργός.

Αυτοί είναι οι όροι του Τσίπρα για… ελληνοτουρκική φιλία

Η Αθήνα, πάντως, θεωρεί ότι μετά τις αρχικές προκλήσεις και εντάσεις το κλίμα εξισσοροπήθηκε.
Click4more: Το παρασκήνιο ενός δείπνου: Οι χαμογελαστές Μπέτυ Μπαζιάνα και Μαρέβα Μητσοτάκη και η «μουτρωμένη» Εμινέ!
Ο πρωθυπουργός επέμεινε ότι για να μπουν σε νέο κεφάλαιο οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, απαραίτητες προϋποθέσεις είναι οι εξής τρεις:
– Ο απόλυτος σεβασμός στην Συνθήκη της Λωζάνης.
– Ο σεβασμός του διεθνούς Δικαίου στο Αιγαίο.
– Η επανέναρξη των συνομιλιών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Τσίπρας Ερντογάν
Πηγή: Real News
Φωτογραφίες: Eurokinissi

http://www.newsit.gr/politikh/tsipras-se-erntogan-tagip-par-xampari-min-pyrovoleis-ta-podia-sou/2321682/ 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ : Αλλες δύο αεροπορικές εταιρείες διακόπτουν τις πτήσεις στο αεροδρόμιο «Μακεδονία»

Αλλες δύο αεροπορικές εταιρείες διακόπτουν τις πτήσεις στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» - Θα εκτελούν τα δρομολόγια μέσω του αεροδρομίου «Mέγας Αλέξανδρος» της Καβάλας
Θα εκτελούν τα δρομολόγια μέσω του αεροδρομίου «Mέγας Αλέξανδρος» της Καβάλας 
 
Ακόμα δυο εταιρείες φεύγουν από το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, μετά την EasyJet.
Οι αεροπορικές εταιρίες Eurowings και Wizz Air, θα εκτελούν μέχρι νεοτέρας τα δρομολόγια από και προς Θεσσαλονίκη, μέσω του αεροδρομίου «Mέγας Αλέξανδρος» της Καβάλας. Σε αυτή την ενημέρωση προχώρησε το αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης στην ιστοσελίδα του.
Για τον ακριβή προγραμματισμό των πτήσεων, αλλά και για τη μετάβαση τους από και προς την Καβάλα, οι επιβάτες πρέπει να επικοινωνήσουν με τις αεροπορικές εταιρείες ή τον ταξιδιωτικό τους πράκτορα.
Η EasyJet έχει ήδη ανακοινώσει ότι οι πτήσεις της με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη, θα πραγματοποιούνται μέσω των αεροδρομίων της Αθήνας και της Καβάλας, τουλάχιστον έως και την 21η Δεκεμβρίου.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αεροπορικές στη Θεσσαλονίκη
Πολλές αεροπορικές εταιρείες αντιμετωπίζουν προβλήματα σε σχέση με το πτητικό τους πρόγραμμά στη Θεσσαλονίκη, αφού το αεροδρόμιο έχει κλείσει τον κεντρικό διάδρομο για έργα συντήρησης κι έχει τεθεί σε λειτουργία ο προσωρινός τροχόδρομος.
Το θέμα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο τροχόδρομος δεν διαθέτει σύστημα υποβοήθησης προσγείωσης αεροσκαφών (ILS), όπως ο κεντρικός διάδρομος, ενώ σε ημέρες με δύσκολες καιρικές συνθήκες και χαμηλή νέφωση είναι πιθανές οι καθυστερήσεις και ακυρώσεις πτήσεων.
Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας: Είχαμε ειδοποιήσει τους πάντες.
Από πλευράς της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, πάντως, υποστηρίζεται ότι οι αεροπορικές εταιρείες είχαν ειδοποιηθεί κι έχουν λάβει γνώση για τα έργα αναβάθμισης στον κεντρικό διάδρομο, παράλληλα, έχουν πραγματοποιηθεί και εκτεταμένοι έλεγχοι στον προσωρινό τροχόδρομο, ενώ οι εργασίες για την ολοκλήρωση των έργων με ορίζοντα την 10η Μαρτίου 2018, πριν την έναρξη της θερινής σεζόν είναι εντατικές.
Πηγή: www.protothema.gr

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις Ο εύζωνας που κοίταξε με αυστηρό βλέμμα τον Ερντογάν και έγινε viral

Ο εύζωνας που κοίταξε με αυστηρό βλέμμα τον Ερντογάν και έγινε viral - Μια εικόνα, χίλιες λέξεις

 
Μια φωτογραφία ενός εύζωνα, που κοίταξε με ευθύ και συνάμα αυστηρό βλέμμα τον Ερντογάν, έγινε viral στο διαδίκτυο.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της επιθεώρησης στρατηγικού αγήματος από τον Τούρκο πρόεδρο, την πρώτη μέρα της επίσκεψης του στην Αθήνα, με τον Ερντογάν να συνοδεύεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο που δεν φαίνεται στην φωτογραφία.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει αυτό που λέμε πως "μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις".



Δεν είναι ούτε χριστουγεννιάτικο, ούτε δέντρο Το πιο αλλόκοτο χριστουγεννιάτικο δέντρο του κόσμου είναι στα Γιάννενα

Το πιο αλλόκοτο χριστουγεννιάτικο δέντρο του κόσμου είναι στα Γιάννενα  - Δεν είναι ούτε χριστουγεννιάτικο, ούτε δέντρο
 


Τα Ιωάννινα μας έχουν συνηθίσει σε πρωτοποριακούς στολισμούς και Χριστουγεννιάτικα δέντρα, αγαπητοί φίλοι, όμως στο φετινό δέντρο της ηπειρώτικης πόλης δε μιλάμε απλά για πρωτοπορία, αλλά για Ρωσική Πρωτοπορία, αφού το «ούτε χριστουγεννιάτικο, ούτε δέντρο» που κοσμεί για τις φετινές γιορτές την κεντρική πλατεία της πόλης είναι αυτή εδώ η κατασκευή που μοιάζει κάτι μεταξύ παιχνιδιού και πύργου του Τατλίν:
 


Αυτές οι δύο παρομοιώσεις περί παιχνιδιών και σοβιετικού γλυπτού-πύργου δεν είναι καθόλου τυχαίες ούτε τις βγάλαμε αποκλειστικά και μόνο από το μυαλό μας, μιας και οι φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, οι οποίοι και έφτιαξαν το όλο ινσταλέησο, είχαν αυτό ακριβώς στο μυαλό τους. Όπως διαβάζουμε εδώ:
Ο κοσμήτορας της Σχολής Ξενοφών Μπήτσικας ήταν αυτός που ανέλαβε να εξηγήσει τα πώς και τα γιατί της ερμηνείας-κατασκευής μέσω γραπτής του δήλωσης την οποία έδωσε στη δημοσιότητα ο Δήμος Ιωαννιτών. Ο κ. Μπήτσικας έδωσε έμφαση στην καλλιτεχνική επανερμηνεία του Πύργου του Τάτλιν, που αποτελεί σταθμό στην ιστορία της τέχνης τον 20ο αιώνα, ενώ προσέδωσε στην όλη κατασκευή μια παιχνιδιάρικη διάθεση, παραπέμποντας στα παιχνίδια κατασκευών meccano. «Πρόθεση της Σχολής ήταν να επικαιροποιηθεί το εγκώμιο στο ανθρώπινο πνεύμα, παράγοντας αυτή τη φόρμα με υλικά καθημερινά και επαναχρησιμοποιήσιμα, στη λογική των παιχνιδιών meccano, που με λίγους τύπους τεμαχίων μπορεί κανείς να κατασκευάσει διαφορετικές φόρμες» αναφέρει.





Ο Δήμος Ιωαννίνων αποφάσισε φέτος να στολίσει στην κεντρική πλατεία κάτι που μοιάζει μεταξύ παιδικών παιχνιδιών και ενός πύργου που είχε φτιαχτεί προς τιμήν της Οκτωβριανής επανάστασης και οι αντιδράσεις του κόσμου μέχρι τώρα είναι, όπως φαντάζεστε, ανάμεικτες.
Στο παρελθόν τα μερακλοεστέτ γιάννενα έχουν κοσμήσει την πλατεία τους με αυτά τα «Χριστουγεννιάτικα δέντρα»:





Πηγή: luben.tv  
 

Λέσβος : Λήγει την ερχόμενη Τρίτη 12 Δεκεμβρίου η περίοδος της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης Ζητούν από τους σεισμοπαθείς της Λέσβου να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ για τα μπάζα!!!!!!!!!!

Ζητούν από τους σεισμοπαθείς της Λέσβου να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ για τα μπάζα - Λήγει την ερχόμενη Τρίτη 12 Δεκεμβρίου η περίοδος της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης



 Σχόλιο του blog :Ένα κράτος και μια εξουσία 
αντιλαϊκή χωρίς ευαισθησίες  κυνηγώντας 
συνεχώς τους πολίτες…………
................................................................................................
Λήγει την ερχόμενη Τρίτη 12 Δεκεμβρίου η περίοδος της 
κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στην οποία είχε υπαχθεί η Λέσβος αμέσως μετά το σεισμό της 12ης Ιουνίου.
Με αυτά τα δεδομένα, οι πολίτες του νησιού θα πρέπει να είναι συνεπείς με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, κάτι που από την πρώτη στιγμή ήταν γνωστό σε όλους όσοι έκαναν χρήση αυτής της δυνατότητας. Αυτό όμως που δεν γνώριζαν οι σεισμοπαθείς είναι ότι πρέπει και εκείνοι να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ του 2017.
Σημειώνεται ότι στα τέλη του περασμένου Ιουλίου, λίγες μέρες μετά το σεισμό στην Κω, η υφυπουργός Οικονομικών Κατερίνα Παπανάτσιου στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, είχε ανακοινώσει την πρόθεση της κυβέρνησης να απαλλάξει τους σεισμόπληκτους της Λέσβου και της Κω για τα έτη 2017 και 2018 από τον ΕΝΦΙΑ. Αυτό βέβαια αφορούσε όσους είχαν υποστεί ζημιά από το σεισμούς. Στις 5 Σεπτεμβρίου είχε γίνει γνωστό από τον συντονιστή για τα θέματα σεισμού Βασίλη Τεντόμα ότι «από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) γίνεται η σχετική προετοιμασία του ηλεκτρονικού συστήματος, ώστε να δέχεται τις μειώσεις του ΕΝΦΙΑ βάσει των δικαιολογητικών (που και αυτά θα καθοριστούν με σχετική εγκύκλιο) που θα προσκομίζουν στη ΔΟΥ Λέσβου οι ιδιοκτήτες σεισμόπληκτων κτιρίων».
Ο χρόνος όμως πέρασε, οι ρυθμίσεις αυτές δεν πέρασαν μέσα στο σύστημα taxis και μόλις χθες όπως μετέδωσε ο Σταθμός Αιγαίου της ΕΡΤ, οι σεισμόπληκτοι συνειδητοποίησαν ότι την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου, θα πρέπει να πληρώσουν τις τρεις πρώτες δόσεις του ΕΝΦΙΑ και για τα «κόκκινα» και τα «κίτρινα» σπίτια τους. Δηλαδή και για αυτά που έχουν πέσει ή είναι ακατοίκητα λόγω ζημιών.

Απαντώντας στους κατοίκους της Βρίσας σε τοπική ιστοσελίδα, ο κύριος Βασίλης Τεντόμας επανήλθε επισημαίνοντας ότι «η απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ ‘’κόκκινων’’ και "κίτρινων" κτισμάτων για το 2017 και το 2018 θεωρείται δεδομένη. Απλά θα πληρωθεί τώρα ο ΕΝΦΙΑ όπως υπάρχει στο σύστημα προ σεισμού και θα γίνει μετά συμψηφισμός με επόμενες οφειλές. Επίσης, εξυπακούεται ότι τα "κόκκινα" θα απαλλάσσονται από ΕΝΦΙΑ ως προς το κτίριο και για τα επόμενα χρόνια, όσο αυτό δεν θα έχει ανεγερθεί. Τώρα οι φορολογούμενοι, εφόσον δεν έχουν πληρώσει τις δόσεις Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου και Νοεμβρίου θα πρέπει να τις πληρώσουν μαζεμένες μέχρι τέλος Νοεμβρίου και μετά τη 4η δόση τέλος Δεκεμβρίου και τη 5η τέλος Ιανουαρίου. Εκτός αν μέχρι τότε έχει ανοίξει το σύστημα του taxis και έχει γίνει ο συμψηφισμός».
Ο πρόεδρος του συλλόγου σεισμοπαθών Νίκος Γκουγκούλιος, μιλώντας στο Σταθμό Αιγαίου της ΕΡΤ, επισήμανε ότι «οι Βρισαγώτες είναι ανάστατοι με αυτή την εξέλιξη. Μας είχαν καθησυχάσει ότι το σύστημα θα ενημερωθεί και οι πληγέντες θα απαλλαγούν από τον ΕΝΦΙΑ. Ποιος σήμερα έχει περισσευούμενα χρήματα να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ και να περιμένει το δημόσιο να του τα επιστρέψει; Ο σύλλογος τη Δευτέρα θα απευθυνθεί στο συνήγορο του πολίτη γιατί πρέπει κάποιοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους σε όσα δικαιούνται οι σεισμόπληκτοι».
Σημειώνεται εδώ ότι από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου είχε υποβληθεί την προηγούμενη εβδομάδα αίτημα παράτασης των φορολογικών υποχρεώσεων των κατοίκων της Λέσβου και πέραν του εξαμήνου, κάτι που ως αναμενόταν απερρίφθη από το αρμόδιο υπουργείο, αφού δε συνηθίζεται παράταση σε ανάλογες περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.
Πηγή: www.protothema.gr